KAFFED Gençlik Çalıştayı 22-23 Ağustos 2019 tarihlerinde Nevşehir’in Gülşehir ilçesinde Kartal Belediyesinin katkıları ile yapıldı. Benim de Göksun Çerkes Kültür Derneği adına katıldığım toplantıya KAFFED’e bağlı dernekleri ve bağımsız üniversite Kafkas öğrenci topluluklarını (ÜNİKAF) temsil eden 61 genç katıldı. Çalıştay gündemini ağırlıklı olarak Çerkeslerin haklarının, kültürlerinin ve kimliklerinin korunmasında dernek ünikaf ve diğer kurumların sorumlulukları, anavatan ile ilişkiler, kurumların değerlendirilmesi konu başlıkları oluşturdu.                     Gelelim Çalıştay’a… Neden yapıldı bu çalıştay? Ne eksikti ki böyle bir programa ihtiyaç duyuldu? KAFFED geleceğini sağlama almak mı istiyordu? Gençler gelecekte KAFFED’i mi yönetmek istiyordu? Yoksa gelecek gelmeyecek miydi? Aklımda deli sorular... Bana göre KAFFED’i gelecek kaygısı sardı; zira gençlerin anavatan ile ilişkisi çok ama çok zayıf, dil bilen sayısı daha da az. KAFFED de bunu farketmiş olmalı ki böyle bir program oluşturdu ama sanki biraz geç kalındı. Fakat zararın neresinden dönersen dön kardır.                      KAFFED gelecek istiyorsa gençler ile anavatanın arasında bir köprü olmalı. Eğer bunu başarırsa asimilasyonun en yıkıcı etkisi olan dil problemine de çare olmuş olacak. Bir dili öğrenmenin en etkili yolu dili yerinde yaşayarak öğrenmektir. KAFFED’in bu konuda çalışmaları olmakta, fakat yeterli mi? Ben yeterli görmüyorum. Anavatan ile ilgili daha çok etkileşime girilmeli. Bunu daha bürokratik yollar ile yapmalıdır. Gençlerin çalıştayda sunduğu “work and travel” modeli, Kafkasya üniversiteleri ile öğrenci değişimi, gençlik kampları gibi önerilerini de göz önüne almalı.                Gençler “Çerkesler’in hakları nelerdir? Nasıl kazanılır? Nasıl korunur?” konularını uzun uzadıya tartıştılar, yeni yeni fikirler sundular. Gördüğüm kadarı ile dil bilmese de mücadeleci bir gençlik var ve bir şeyler yapmak istiyorlar. Heyecanları, güçleri ve gençlikleri var ama tecrübeleri yok. İşte tam burada KAFFED devreye girmeli ve gençleri örgütlemeli. Gençleri maddi ve manevi olarak desteklemeli.               Bundan yaklaşık 40 yıl öncesine kadar bir elin parmaklarını geçmeyen ÜNİKAF sayısı şimdi onlarca oldu. Bu bize gençlerin neden desteklenmesi gerektiğinin en büyük kanıtı niteliğinde. KAFFED eğer gençleri desteklemek istiyorsa sosyal medyayı daha aktif kullanmalı, çünkü gençler KAFFED’e çağrısını çoğunlukla buradan yapmakta. Ama KAFFED bu konuda da yetersiz.                 Bu tip Çalıştayların sonuçları iyi değerlendirilmeli ve hem toplumumuzun hem de kurumlarımızın (ÜNİKAFlarımız, derneklerimiz ve federasyonumuzun) geleceğe daha uygun hale getirilmesi sağlanmalıdır.nanCüneyt Arı

  Bir çok genç gibi bizim de hayalimizde vardı anavatana gitme arzusu. Arkadaşlarımız arasında “Bir gün gideceğiz, bir gün gideriz, mutlaka gitmeliyiz” diye hep konuşuyorduk ama şimdiye kadar maalesef sadece laftan ibaret kalmıştı. O bir gün diye bahsettiğimiz gün 22 Ağustos 2019 Perşembe Günü Kafkas Dernekleri Federasyonu (KAFFED) aracılığıyla gerçekleşti. Hayalimizi gerçekleştirdik. İlk vatan topraklarına indiğimiz andaki heyecan Adıgey’in girişindeki ADIGEY yazısını görmek bizi çok etkiledi. Her yerde kril alfabesini görmek okumaya çalışmak… Hep duyduğumuz dinlediğimiz mitolojik efsaneleri bizzat yerlerinde dinlemek, o anları gözümüzde canlandırmak paha biçilemezdi. Araçla ilerlerken rehberimiz “Burada önceden Abzehler yaşardı” dediği zaman hemen gözünüzün önüne Abzehler canlanıyor, onları hemen dağlara yerleştiriyorsunuz. Evlerini, atlarını, yaşam tarzlarını, savaşları… Maykop şehir merkezinde, geçmişte yaşananları bizzat tarihi delilleri ile bilimsel olarak görmemiz ve dinlememiz bazı duyguları daha derinden hissetmemizi sağladı. Şehir merkezinde binalarda dalgalanan Adıge Bayrağını gördüğünüz zaman kendimizi çok rahat ve huzurlu hissediyorduk. Hiçbir şekilde yabancılık çekmiyorduk. Adıgece bilmiyorduk, bu bizi üzüyordu. Ama etraftakiler Adıgece konuştuğu zaman mutlu oluyorduk. Oradaki insanlara diasporadan geldik dediğimiz zaman bizi kucaklayışları, bize geçen duyguları, konuşmaları cidden bizi yıllarca bekliyorlarmış hissi uyandırdı. İnsanlarımız hiçbir zaman samimiyetsiz değillerdi. Köylerdeki insanların bizi misafir etmesi, bize karşı olan söylemleri hep sıcak ve samimiydi. Anavatana gezmek için gittik evet, ama bir çok konuda fikrimiz ve algımız değişti. Ön yargılarımızı kırdık. “Nasıl dil öğreneceğiz?” Sorusunun cevaplarını bulduk. Araçla havaalanına giderken her anlamda arkamızda birşeyler bırakıyorduk, uzaklaştıkça değeri büyüyordu. En başta bahsettiğim “bir gün” kelimesini artık başka bir cümlede kullanıyoruz: “Bir gün dönüş; neden olmasın?”   Çehar Şamil HAMTOHnanÇehar Şamil Hamtoh

  Öncelikle böylesine zahmetli bir etkinliği başarılı bir şekilde yöneten KAFFED ekibini tebrik etmek istiyorum. Bu kadar genci bir araya toplayıp da hem çalıştayı verimli geçirmek, hem de gençlerin eğlenmesini sağlamak zor bir işti. Ana hatlarıyla bahsedecek olursak, Çalıştayın gündemi, kimlik bilincine sahip olan her gencin daha önceden mutlaka üzerine düşündüğü, kendince tespitlerde bulunup çözüm yolları aradığı konulardı. Bu nedenle aşina olduğumuz konularda farklı gençlerin tecrübelerini, yaşadıkları sorunları ve önerilerini dinledik. Fikir teatisinde bulunmak bize perspektif kattı. Özetle, daha sık yapılması gerektiğini düşündüğüm, örgütlülük ve hak temelli mücadele gibi eksik olduğumuz yönlerimizi geliştirmemize katkı sağlayacak faydalı bir etkinlikti. Programın içeriğine gelecek olursak,  Çerkes kimliğinin kamusal alanda görünür kılınması hususunda kimi zaman derneklerden daha başarılı olan üniversite Kaf (ÜNİKAF) topluluklarının da davet edilmesi çalıştayın önceki emsallerinden en büyük farkıydı diyebiliriz. Ülkemizde yeniliğe en açık, gereksiz tutuculuktan kısmen uzak, farklı kültürlere saygılı olma ihtimali daha yüksek olan kitlenin üniversitede okuyan gençler olduğu göz önüne alındığında, Çerkes kimliğinin korunması ve geliştirilmesi açısından ÜNİKAF gruplarına büyük sorumluluk düşüyor. ÜNİKAF toplulukları olarak, gerek dernekler gerekse Federasyonla işbirliği içerisinde bulunarak Çerkes kimliğinin ve haklı mücadelemizin doğru tanıtılması konusunda elimizden geleni yapmalıyız. Şehirde örgütlülük ancak kurumlararası işbirliği ile mümkün olacaktır. Birlik mesajlarının somutlaşması açısından da programın büyük katkısı olabilir, ne kadar olacağını ilerleyen günlerde göreceğiz. Çerkes ulusal mücadelesine bugün yön vereceğimiz, yarın önderlik edeceğimiz için, bu tip çalıştayların en büyük katkılarından biri; aynı şeyleri dert edinen, aynı yolda yürüyebilen, ortak paydada buluşabilen gençlerin bir araya gelmesidir. Çalıştayda dinlediklerimizi, hatta söylediklerimizi bile yüksek ihtimalle unutup gideceğiz; ancak kazanacağımız tek bir insan dahi bize yoldaş olacak, diasporadaki bağlantılarımızın artmasını sağlayıp örgütlülük açısından bize fayda sağlayacaktır. Çalıştayın dışında genel olarak ne yapmalıyız diye soracak olursak, Çerkes gençleri olarak; "Büyük beyinler fikirleri, orta beyinler olayları, küçük beyinler ise kişileri konuşur" şiarıyla hareket edip fikirlerimizi çarpıştırmalı, ancak bunu yaparken fikirlerimizin kölesi değil sahibi olduğumuzu unutmamalıyız. Fikirlerimiz değişmiyorsa yeterince düşünmüyoruz demektir. Yok olma sürecine girmiş, ulusal varoluş mücadelesi veren bir halk olarak, bugünü değil yarını örgütlemeli, zamanı ve mekanı aşan bir vizyon etrafında birleşmeli, Çerkes kimliğine sahip çıkmalı, Çerkes Soykırımının tanınması için çalışmalı, Çerkesya vizyonu üzerine tartışmalı, kısaca aleyhimize olan dengeleri tersine çevirmeliyiz. Son olarak; Çerkes kimliği konusunda yaşadığı buhrandan çıkıp net bir tavır ortaya koyan, 90lı yılların geride kaldığının farkına varıp,  belirsiz bir coğrafyanın ismiyle değil de kendi etnik/ulusal kimliğimizle örgütlenmemiz gerektiğini bilen, "Çatı"sı olduğu yapının "temel"inin ve "duvar"larının olup olmadığını belirleyip, temelsiz ve duvarsız bir çatının dayanıklı ve uzun vadeli olmayacağını anlayan, bunların hiçbiri olmasa bile gençlerine önem vermeye devam eden bir Federasyon dileğiyle…  nanTalha Ensar Baykaldı

  Aslen Sinop-Ordu köyünden olup Abhaz’ım. Smırpha sülalesindenim. Federasyonumuzun düzenlediği 2 günlük Gençlik Çalıştayı’na Manisa Celal Bayar Üniversitesi adına da katılmış bulunmaktayım. Çalıştaya Manisa Çerkes Kültür Derneği adına da sevgili arkadaşım Setenay NİDA katıldı. 2 günlük çalıştayımızda; Gençlerin kurumlara katılımının artırılması, gençlerimizin anavatan ile bağlarının kuvvetlenmesi, anadilin korunması ve geliştirilmesi, dernek gençleri ile ÜNİKAF gençlerinin arasındaki bağın güçlenmesi gibi çeşitli başlıklarda dernek ve ÜNİKAF gençleri olarak beraberce tartışıp çözüm yolları ve yeni fikirler geliştirmeye çalıştık. Dernek ve ÜNİKAFlarda köken, dini ve siyasi görüş farkı olmaksızın birlik ve beraberlik içerisinde olmak; dile ve kültüre sahip çıkmak adına çözüm yolları ürettik. Yok olmakta olan dilimizin ve kültürümüzün temsilcileri olarak; birlik ve beraberlik içerisinde olmamız; Kabardey, Abzeh, Abhaz, Şapsığ vb. farkı gözetmeksizin dayanışma içerisinde haklarımızı ve taleplerimizi ülke ve dünya kamuoyunda gündeme getirmemiz gerektiği bilincine bir kez daha vardık. Ben kendi adıma bitirme tezimi Çerkes Dili ve Edebiyatı üzerine aldım. Tezimi almamdaki amacım, çevremdeki insanlara Çerkeslerin ne olduğunu, dillerinin ve kültürlerinin neler olduğu hakkında bilgi vermek, varlığımızı ortaya koyup tanıtmaktı. Varlığımızı akademik alanda göstermek ve ileriye taşıyabilmek için kendi adıma bir adım atmak istedim. Nitekim bu sayede sınıfımda tek Çerkes ben iken ve insanlar Çerkesin ne olduğunu bilmiyorlarken diğer arkadaşlarımda da dilimize ve kültürümüze yönelik ilgi ve merak uyandı. Bu sayede kültürümüzü tanımak isteyen bir kitle oluştu. Kültürümüzü bizim dışımdaki kesimlere ve dünyaya tanıtmalıyız. Örneğin çok sevilen ve takdir edilen oyunlarımızın ve danslarımızın bir anlamı olduğunu da anlatmalıyız. Tarih, arkeoloji, jeoloji, antorpoloji ve diğer bütün bilim alanları açısından anavatanımızı ve halkımızı daha güzel temsil edebilirsek dünya kamuoyuna daha iyi aktarabiliriz. Geleceğe yönelik adımlar atmamız gerektiğini düşünüyorum. Çerkes Atasözünde de dediği gibi; “İyi genci olmayanın, iyi yaşlısı da olmaz”. Biz işe ilk olarak gençlerimizi ele alarak başlamalıyız. Kültürümüzü yaşatmak için özünü zedelemeden ufak çaplı bazı değişiklikler olması gerektiğini düşünüyorum. Toplumumuz içerisinde siyasi ve dini anlayış farklılıklarının olması gayet normaldir. Yaşadığımız farklı ülkelerde birlikte yaşadığımız toplumlardan da etkilenerek farklı fikirlerin ve yaklaşımların etkisinde kaldığımız da bir realitedir. Bu farklılıklarımız ayrılık nedeni olmamalı, toplumsal birliğimizi ve dayanışmamızı bozmamalıdır. Aslolan şey birlik ve beraberlik içerisinde olup, biz gençler özelinde dernek ve ÜNİKAF ortamına girdiğimizde sadece Çerkes kimliğimizle varolmalı ve toplumumuza katkı sunmalıyız. Toplumumuzun için taleplerimizde ve yapılacak etkinliklerimizde insanların bu görüş ayrılıklarından etkilenmeden birlik ve beraberlik içerisinde hareket etmesine katkı vermeliyiz. 21 Mayıs farkındalığını kendi içimizde 7’den 70’e oluşturup tüm kamuoyuna duyurabilmeliyiz. Oluşturduğumuz farkındalık sayesinde kimliğimizin bilincinde olarak geleceğimize daha emin adımlarla ilerleyebiliriz. Daha bilinçli, daha aktif, kültürüne sahip çıkan gençler olarak ilerlersek bizden sonraki nesillere de bu kutsal mirasımızı gönül rahatlığıyla emanet edebiliriz. Yazımı Sayın Şamil Koç’un “Yeni Yetmeyiz O Zamanlar” adlı Köşe Bucak yazısındaki sözleri ile bitirmek istiyorum; “Bir buçuk asır geçti biz bu topraklara konalı, kopmadık köklerimizden. Şöyle asalet, böyle nezaket iyi, güzel de… Sonrasını da düşünmek lazım biraz.Ya bir çare bulur biraraya geliriz ya da böyle garip, başkalaşmış, kendi kendine yabancılaşmış bir kitleye dönüşürüz.Kalpak varsa önünüze koyup düşünün derim.Yoksa gidip edinin bir tane…”nanSmırpha Elif Sevim Oral