Bir zaman dilimi içindeki değişikler bütünüdür değişim. Gözlenebilecek kadar yakın ve belirgindir. Fakat süreç genleşmeye başladığı an, karşımıza bambaşka bir olgu çıkar. Tam da o sırada huzursuz düşlerimizden uyanıp kendimizi Gregor Samsa'nın yatağında bulabiliriz. Peki biraz daha uyursak olanlardan gerçekten kurtulabilir miyiz?  Pandemi sürecinin etkileri yalnızca sağlık alanında değil, psikolojik, sosyolojik ve ekonomik birçok alanın da içinde bulunduğu yeni diyagramlar yarattı. Bu süreçte hayatımıza daha önce kullanmadığımız kavramları dahil ettik. Yenilenen bir düzenin içinde eskiye dair izler taşırken başka olanı yarattık. Daha doğrusu, bizden bir parça barındıran bambaşka bir şeye gebe kaldık.  Her doğum gibi bunun da sancısını yaşadığımız bir dönemdeyiz. Farklı etnik kimliklerimiz ve farklı geçmişlerimiz ile havaya düşünce çığlıklarımızı yayıyoruz. Belki de bunu, doğumun olabildiğince hızlı ve yönlendirilebilir bir şekilde gerçekleşmesi için yapıyoruz. Çünkü biliyoruz ki, her yeni yaratımın güzelliğiyle buluşmadan önce olduğu gibi, acıyı tadıyoruz.  Yazıma başlamadan önce geniş bir perspektif ile giriş yapmak istedim. Tıpkı üzerinde bahsedeceğimiz konunun din, ırk, cinsiyet, yaş demeden tüm insanları etkilediği gibi, bir nebze olsun bir paydada buluşmak ve bunu dile getirmek en etkili yöntem olabilir diye düşünüyorum. Kültürümüz ve yetiştirilme biçimimiz gereği sosyal insan vasfını güçlü şekilde taşıyan bizler; iyi ve kötü gün olsun bir arada olmanın güç kazandıracağı ve paylaşmanın güzelliğinin inancı ile yetiştirilmiş bireyleriz. İletişim içinde bulunmanın, “biz” bilinci ile büyümenin artılarını yaşamımızın her anına katan bizler, bu süreç içinde biraz bocalamış olabiliriz. Fakat bu bayram bu bocalamayı, olaylardan öğrenerek ve risk envanterlerini göz önünde bulundurarak gerçekleştirmiş bulunuyoruz.  Hatukay bir yerleşim yeri olan Bozüyük’e bağlı Poyra Köyünde bu bayram her zamankinden biraz daha buruk geçse de, gönüllerimizin sımsıkı sarıldığı, hoyratça esen rüzgarımızın bizler yerine woredler söylediği bir bayramdı. Sosyal mesafe kurallarına dikkat ederek sohbetlerimizi gerçekleştirdiğimiz “yeni normal”de, alışık olmadığımız bir bağlamda, olabildiğince özenle ve özü kaybetmeden davranışlarımız üzerinde güncellemelerde bulunduk. Umudu dürttüğümüz, umutsuzluğu yatıştırdığımız bu zaman diliminde, birlik ve beraberliğin sosyolojik yapımızdaki kıymetini bir kez daha anladık.  Sağlıklı yaşam ortamlarında güzelliklerimizin çoğalması dileğiyle. Gönüllerimizin bayram edeceği nice bayramlara... nanMelboh Elifnur Demirhan

Korona Virüs (COVID-19) pandemisinin damgasını vurduğu, 2020 yılı içerisinde yer alan ikinci bayramımız Kurban Bayramı’nı geçtiğimiz hafta yaşadık. Hiç şüphesiz, toplum olarak bayram sürecinin nasıl geçirileceği bu sene Mayıs ayında gerçekleşen Ramazan Bayramı ile Temmuz ayındaki Kurban Bayramı için merak konusu oldu.   Pandemi sürecinin beraberinde getirdiği “sosyal mesafe, sokağa çıkma yasağı, evlerde vakit geçirme, dışarıda maske zorunluluğu vs.” bütün vatandaşları etkilediği gibi Çerkes toplumuna da tesiri son derece büyük oldu. Mart ayından itibaren virüsün Türkiye’ye giriş yapması ile birlikte başta büyükşehirlerde yaşamakta olan Çerkeslerin derneklerde olsun açık alan etkinliklerinde olsun bir araya gelmesini engelledi.    Özellikle büyükşehirlerde yaşayan Çerkesler, Ramazan Bayramı’na kadarki süreçte birlikte olamamanın, sosyal ilişkilerin kısıtlanmasının olumsuz neticelerini sonuna kadar hissetti. Çünkü, “metropol Çerkesleri” şehirlerde iş hayatının da etkisiyle sosyal anlamda sürekli bir araya gelememektedirler. Bu sebepten de başta dernekler olmak üzere sosyal iletişimi kuvvetlendiren her kurum ve organizasyon “metropol Çerkesleri” için son derece elzem hale gelmektedir.    Pandemi ise Çerkesler’in sosyal yaşamına ciddi bir ket vurmuştur. Öyle ki Ramazan Bayramı’na kadar geçen süreci Çerkesler açısından bir kayıp olarak nitelendirebiliriz. Mayıs ayında gerçekleşen Ramazan Bayramı’nda sokağa çıkma yasağı getirildi. İnsanlar eş, dost, akrabaları ile aile büyüklerini ziyaret edemediler. Bu durum akraba ilişkilerini, aile mefhumunu son derece önemseyen Çerkesleri de derinden sarstı. Bayramlaşmalar telefonlardan, sosyal medya mecralarından yapıldı. Çerkesler açısından Ramazan Bayramı özellikle büyükşehirlerde çoğunlukla “çekirdek aileler” içerisinde kutlandı.    Ramazan Bayramı’ndan Kurban Bayramı’na kadar geçen yaklaşık 2 aylık dönemde yasakların da nispeten gevşetilmesiyle beraber Çerkesler de başta yakın akrabaları ile olmak üzere aşama aşama kontrollü bir şekilde sosyalleşmeye başladı. Büyükşehirlerde pek fazla örneğini göremesek de ekseriyetle, Çerkes köylerinde pandemi önlemlerine uyularak düğünler (ceug) dahi yapılmaya başlandı. Gözlemlerimize dayanarak söylemek gerekirse, Çerkesler, ülkemizde kademeli sosyalleşme sürecine en fazla riayet eden toplumların başında gelmektedir.    Geçtiğimiz hafta gerçekleşen Kurban Bayramı’na geldiğimizde kurban ibadetini yerine getirecek olan çoğu Çerkes sosyal mesafeye de uyarak ibadetlerini yerlerine getirdiler. Ardından bu seneki Ramazan Bayramı’nın aksine Çerkesler yakın akrabaları ile genellikle ev ortamlarında birbirlerinin bayramlarını kutladılar. Aile büyükleri / Thamade kavramını fazlasıyla önemseyen Çerkesler, gözlemlediğimiz kadarıyla büyüklerini fazla kalabalık oluşturmayacak, sosyal mesafeye uyacak şekilde ziyaret edip, bayramlarını tebrik ettiler. Köylerdeki Çerkesler ise şehir hengamesine de pek fazla girmedikleri için bayramlarını daha kalabalık, toplu bir şekilde kutladılar. Aile büyükleri tıpkı şehirlerde ve metropollerde olduğu gibi yine ziyaret edildi.    Çerkesler için gerek pandemi süreci gerek pandeminin getirdiği yeni bayramlaşma şekilleri yeni ve büyük bir tecrübe oldu. Bundan sonraki yıllarda gerçekleşecek olan bayramlarda Çerkes toplumu sosyolojik olarak nasıl bir pozisyon alacağını, “yeni normal” şartlarında düğün, cenaze ve bayramlaşma gibi önemli kültürel kodlarını ve sosyal dayanışmasını nasıl yaşatacağını zaman gösterecek.   Bu vesileyle tekrardan geçmiş bayramınızı kutluyor, Korona Virüs (COVID-19) pandemisi sonucu hayatını kaybeden başta soydaşlarımız olmak üzere herkese Allah’tan rahmet diliyorum.   Toplumumuzun, anavatanımızın, ülkemizin ve dünyanın sağlıklı günlere en kısa zamanda ulaşması en büyük dileğimdir.nanMirac Albek Hızlıok

Bir zaman dilimi içindeki değişikler bütünüdür değişim. Gözlenebilecek kadar yakın ve belirgindir. Fakat süreç genleşmeye başladığı an, karşımıza bambaşka bir olgu çıkar. Tam da o sırada huzursuz düşlerimizden uyanıp kendimizi Gregor Samsa'nın yatağında bulabiliriz. Peki biraz daha uyursak olanlardan gerçekten kurtulabilir miyiz?  Pandemi sürecinin etkileri yalnızca sağlık alanında değil, psikolojik, sosyolojik ve ekonomik birçok alanın da içinde bulunduğu yeni diyagramlar yarattı. Bu süreçte hayatımıza daha önce kullanmadığımız kavramları dahil ettik. Yenilenen bir düzenin içinde eskiye dair izler taşırken başka olanı yarattık. Daha doğrusu, bizden bir parça barındıran bambaşka bir şeye gebe kaldık.  Her doğum gibi bunun da sancısını yaşadığımız bir dönemdeyiz. Farklı etnik kimliklerimiz ve farklı geçmişlerimiz ile havaya düşünce çığlıklarımızı yayıyoruz. Belki de bunu, doğumun olabildiğince hızlı ve yönlendirilebilir bir şekilde gerçekleşmesi için yapıyoruz. Çünkü biliyoruz ki, her yeni yaratımın güzelliğiyle buluşmadan önce olduğu gibi, acıyı tadıyoruz.  Yazıma başlamadan önce geniş bir perspektif ile giriş yapmak istedim. Tıpkı üzerinde bahsedeceğimiz konunun din, ırk, cinsiyet, yaş demeden tüm insanları etkilediği gibi, bir nebze olsun bir paydada buluşmak ve bunu dile getirmek en etkili yöntem olabilir diye düşünüyorum. Kültürümüz ve yetiştirilme biçimimiz gereği sosyal insan vasfını güçlü şekilde taşıyan bizler; iyi ve kötü gün olsun bir arada olmanın güç kazandıracağı ve paylaşmanın güzelliğinin inancı ile yetiştirilmiş bireyleriz. İletişim içinde bulunmanın, “biz” bilinci ile büyümenin artılarını yaşamımızın her anına katan bizler, bu süreç içinde biraz bocalamış olabiliriz. Fakat bu bayram bu bocalamayı, olaylardan öğrenerek ve risk envanterlerini göz önünde bulundurarak gerçekleştirmiş bulunuyoruz.  Hatukay bir yerleşim yeri olan Bozüyük’e bağlı Poyra Köyünde bu bayram her zamankinden biraz daha buruk geçse de, gönüllerimizin sımsıkı sarıldığı, hoyratça esen rüzgarımızın bizler yerine woredler söylediği bir bayramdı. Sosyal mesafe kurallarına dikkat ederek sohbetlerimizi gerçekleştirdiğimiz “yeni normal”de, alışık olmadığımız bir bağlamda, olabildiğince özenle ve özü kaybetmeden davranışlarımız üzerinde güncellemelerde bulunduk. Umudu dürttüğümüz, umutsuzluğu yatıştırdığımız bu zaman diliminde, birlik ve beraberliğin sosyolojik yapımızdaki kıymetini bir kez daha anladık.  Sağlıklı yaşam ortamlarında güzelliklerimizin çoğalması dileğiyle. Gönüllerimizin bayram edeceği nice bayramlara... +''+nan+''+Melboh Elifnur Demirhan

Korona Virüs (COVID-19) pandemisinin damgasını vurduğu, 2020 yılı içerisinde yer alan ikinci bayramımız Kurban Bayramı’nı geçtiğimiz hafta yaşadık. Hiç şüphesiz, toplum olarak bayram sürecinin nasıl geçirileceği bu sene Mayıs ayında gerçekleşen Ramazan Bayramı ile Temmuz ayındaki Kurban Bayramı için merak konusu oldu.   Pandemi sürecinin beraberinde getirdiği “sosyal mesafe, sokağa çıkma yasağı, evlerde vakit geçirme, dışarıda maske zorunluluğu vs.” bütün vatandaşları etkilediği gibi Çerkes toplumuna da tesiri son derece büyük oldu. Mart ayından itibaren virüsün Türkiye’ye giriş yapması ile birlikte başta büyükşehirlerde yaşamakta olan Çerkeslerin derneklerde olsun açık alan etkinliklerinde olsun bir araya gelmesini engelledi.    Özellikle büyükşehirlerde yaşayan Çerkesler, Ramazan Bayramı’na kadarki süreçte birlikte olamamanın, sosyal ilişkilerin kısıtlanmasının olumsuz neticelerini sonuna kadar hissetti. Çünkü, “metropol Çerkesleri” şehirlerde iş hayatının da etkisiyle sosyal anlamda sürekli bir araya gelememektedirler. Bu sebepten de başta dernekler olmak üzere sosyal iletişimi kuvvetlendiren her kurum ve organizasyon “metropol Çerkesleri” için son derece elzem hale gelmektedir.    Pandemi ise Çerkesler’in sosyal yaşamına ciddi bir ket vurmuştur. Öyle ki Ramazan Bayramı’na kadar geçen süreci Çerkesler açısından bir kayıp olarak nitelendirebiliriz. Mayıs ayında gerçekleşen Ramazan Bayramı’nda sokağa çıkma yasağı getirildi. İnsanlar eş, dost, akrabaları ile aile büyüklerini ziyaret edemediler. Bu durum akraba ilişkilerini, aile mefhumunu son derece önemseyen Çerkesleri de derinden sarstı. Bayramlaşmalar telefonlardan, sosyal medya mecralarından yapıldı. Çerkesler açısından Ramazan Bayramı özellikle büyükşehirlerde çoğunlukla “çekirdek aileler” içerisinde kutlandı.    Ramazan Bayramı’ndan Kurban Bayramı’na kadar geçen yaklaşık 2 aylık dönemde yasakların da nispeten gevşetilmesiyle beraber Çerkesler de başta yakın akrabaları ile olmak üzere aşama aşama kontrollü bir şekilde sosyalleşmeye başladı. Büyükşehirlerde pek fazla örneğini göremesek de ekseriyetle, Çerkes köylerinde pandemi önlemlerine uyularak düğünler (ceug) dahi yapılmaya başlandı. Gözlemlerimize dayanarak söylemek gerekirse, Çerkesler, ülkemizde kademeli sosyalleşme sürecine en fazla riayet eden toplumların başında gelmektedir.    Geçtiğimiz hafta gerçekleşen Kurban Bayramı’na geldiğimizde kurban ibadetini yerine getirecek olan çoğu Çerkes sosyal mesafeye de uyarak ibadetlerini yerlerine getirdiler. Ardından bu seneki Ramazan Bayramı’nın aksine Çerkesler yakın akrabaları ile genellikle ev ortamlarında birbirlerinin bayramlarını kutladılar. Aile büyükleri / Thamade kavramını fazlasıyla önemseyen Çerkesler, gözlemlediğimiz kadarıyla büyüklerini fazla kalabalık oluşturmayacak, sosyal mesafeye uyacak şekilde ziyaret edip, bayramlarını tebrik ettiler. Köylerdeki Çerkesler ise şehir hengamesine de pek fazla girmedikleri için bayramlarını daha kalabalık, toplu bir şekilde kutladılar. Aile büyükleri tıpkı şehirlerde ve metropollerde olduğu gibi yine ziyaret edildi.    Çerkesler için gerek pandemi süreci gerek pandeminin getirdiği yeni bayramlaşma şekilleri yeni ve büyük bir tecrübe oldu. Bundan sonraki yıllarda gerçekleşecek olan bayramlarda Çerkes toplumu sosyolojik olarak nasıl bir pozisyon alacağını, “yeni normal” şartlarında düğün, cenaze ve bayramlaşma gibi önemli kültürel kodlarını ve sosyal dayanışmasını nasıl yaşatacağını zaman gösterecek.   Bu vesileyle tekrardan geçmiş bayramınızı kutluyor, Korona Virüs (COVID-19) pandemisi sonucu hayatını kaybeden başta soydaşlarımız olmak üzere herkese Allah’tan rahmet diliyorum.   Toplumumuzun, anavatanımızın, ülkemizin ve dünyanın sağlıklı günlere en kısa zamanda ulaşması en büyük dileğimdir.+''+nan+''+Mirac Albek Hızlıok