“Çerkesler, kızlarını satmazlardı. Türklere sattıkları ya kölelerdi ya da esir olarak alınanlardı. Onları da kendi dinlerinden olanlara satarlardı.”p> “Kılıç, korkunç bir Çerkes silahıydı ve Çerkesler kılıçlarını çok seviyorlardı. Kılıca “sejanışho”diyorlardı. Çerkesler kılıçlarını aksesuar olarak değil kullanmak için taşıyorlardı. Bellerinde iki tabanca ve bir de kama bulundururlardı.”p> “Çerkesler atlarına gözleri gibi bakarlardı. İyi bir Çerkes atı ne sudan ne de ateşten korkardı. Atı incitmemek için mahmuz kullanmazlardı. Ata vurmazlardı. Kırbacı rakiplerine karşı kullanırlardı.”p> “Kafkasya’nın tabiatı çok zengindir. Fakat şimdiye kadar Mıdzımta Vadisi kadar güzel bir yer görmedim.”p> Bu defa inceleyeceğimiz kitap, bir Rus subayının anılarından oluşan, orijinal bilgiler içeren önemli bir eser.p> Çevirisini Sayın Gül Ece Liman ve Kariman Vurdem’in yaptığı, ön sözünü, büyüğümüz kültür insanı, büyük emektar Sayın Muhittin Ünal’ın yazdığı KAFDAV Yayıncılık logosunu taşıyan “Bir Rus Subayının Kafkasya Anıları” kitabı.p> YAYINCININ NOTUp> Feodor Feodoroviç Tornau’nun el yazısı ile kaleme aldığı anıları, ilk defa 1864 yılında Moskova'da yayınlanmıştır.p> Çevirisi yapılan kitap, 1996 yılında yayınlanmış baskısıdır.p> Tornau, notlarında Kafkas halklarından genel anlamda Çerkes olarak bahsetmiş.p> SAYIN MUHİTTİN ÜNAL’IN ÖN SÖZDE YER ALAN İLGİNÇ ANISI p> Dünya Abhaz Halk Kongresi'nin üçüncüsüne katılmak için 1997 yılında Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’ne gitmiştim.p> Konaklamakta olduğumuz senatoryumun doktorlarından Haratoka Valodi, bir akşam aile büyükleri ile tanıştırmak üzere beni evine götürmüştü.p> …Yemek sonrası sohbet sırasında, 1864 öncesi yörede yerleşik iken sürgüne tabi tutulan öncelikle Abaza ve Adığe ailelerini tespit edebilmek için yazılı bir kaynağın olup olmadığını sordum.p> Dr. Valodi, sessizce yerinden kalkıp kütüphaneden bir kitap alarak; “Muhittin kardeş, daha dün bitirdiğim bu kitap, son derece orijinal bilgiler içeriyor, sanırım işinize çok yarayacak.p> Eskiler hakkında birazcık bilgisi olan büyüklerimize sorduğumda aldığım cevaplar ile bu kitaptaki bilgiler çakışıyor. Yazan eski bir Rus subayıdır. Son savaşların başlangıcında Abhazya’dan başlamak üzere bizim bölgeyi Kabardey’in bir bölümünü ve Adıgey’i gezip daha sonra kıyı boyuna inmiş ve tüm kıyıyı geçerek tekrar Tiflis'teki karargahına gitmiş.p> Bu seyahati sırasında toplamış olduğu önemli bilgileri savaş planlamasında değerlendirilmiştir. Kitap, ilk defa 1864'te yayımlanmış.p> Çerkeslerin misafirlerine göstermekte olduğu ilgiyi, misafirin güvenliği için ev sahibinin gerekirse canını vereceğini biliyor olmasından nasıl yararlandığını hüzünle ve ibretle okuyor ve düşünüyorsunuz. Buyurun, bu kitap benim size hediyem olsun.” dedi.p> Rus subay Feodor Feodoroviç, bu kitabında sadece Rus-Kafkas Savaşlarında kullanılacak bilgileri derleyip yazmakla kalmamış, folklor kavramının kapsadığı ve bugün bilim adamlarının köy köy gezerek araştırdığı pek çok hususu en ince teferruatına kadar inceleyip anlatmış.p> Bu bakımdan da son derece önemli bilgiler içeriyor. Türk esir tüccarlarına satılan kadın ve kızların Çerkes kültürüyle yetişmiş olmakla beraber Çerkes kökenli olmadığını, misafirin Çerkesler için ne anlam taşıdığını, düelloyu ve kurallarını, verdikleri söz ve özgürlükleri uğruna bile bile nasıl ölümü göze aldıklarını ve daha birçok şeyi okurlarımız bu kitaptan öğrenme fırsatı bulacaklardır. p>   KİTABIN BÖLÜMLERİp> Kitap iki bölümden oluşuyor. Birinci bölüm, 1829 yılında yaşanan olaylarla başlıyor. İkinci bölüm, 1835-1836, 1837-1838 yıllarını anlatıyor.p>  p> YAYINEVİp> Ön sözünü Sayın Muhittin ÜNAL’ın yazdığı eser, 232 sayfadan oluşmakta ve KAFDAV logosunu gururla taşımaktadır.p>  p> ARKA KAPAK YAZISIp> Arka kapakta yer alan kitap tanıtım bilgileri şöyle:   1834-1836 ve 1836-1838 tarihleri arasında ilk kez Kuzey Kafkasyalılar arasına bir Rus casusu olarak girip önemli bilgiler toplayan Rus subayı Feodor Feodoroviç Tornau, bu kitabında sadece Kafkas-Rus savaşlarında kullanılacak bilgileri derleyip yazmakla kalmamış, folklor kavramının kapsadığı ve bugün bilim adamlarının köy köy gezerek araştırdığı pek çok hususu, en ince teferruatına kadar inceleyip anlatmış.p> Çerkeslerde eğitim anlayışını, Adıge evlerinin yapılış şeklini ve malzemesini,p> Bir Ğıbze’nin nasıl oluştuğunu ve nasıl icra edildiğini, Genç kızlara tanınan özgürce arkadaş edinme hakkını istismar eden tek bir kız bulunamayacağını,p> Erkeklerin çapkınlık yapmaya teşebbüs etmeleri halinde başına nelerin gelebileceğini,p> Yaralanan bir hastayı uyutmamak için düzenlenen Çapşe eğlencelerini, p> Resim konusundaki İslam etkili yanlış değerlendirmeyi, Köleliğin nasıl oluştuğunu, Türk tüccarlara satılan kadın ve kızların Çerkes kültürüyle yetişmiş olmakla beraber Çerkes kökenli olmadığını, Misafirlerin Çerkesler için ne anlam taşıdığını, Düelloyu ve kurallarını, p> Çerkeslerin verdikleri söz ve özgürlük uğruna bile bile nasıl öldüklerini ve daha birçok şeyi bu kitapta öğrenme fırsatı buluyoruz.   ADIM ADIM KAFKASYAp> Eserde bir Rus subayının Çerkesleri ve bu halkın yaşadığı bölgeyi nasıl adım adım dolaştığını, Çerkesleri, onların yaşantılarını, tarihlerini… nasıl ince bir süzgeçten geçirdiğini hayretler içinde okuyacak, eserden bol bol notlar çıkaracaksınız.p> TEŞEKKÜRLER GÜL ECE LİMANp> “Kitap yazmak mı çeviri yapmak mı?” derseniz inanın ben kitap yazmak, derim. Ama Sayın Gül Ece Liman zoru başararak başarılı bir çeviri yapmış.p> Rusçaya o kadar hâkim olmalı ki eserin Türkçe çevirisini zevkle okunan bir eser haline getirmiş.p> Ece Hanımı içtenlikle kutluyor, teşekkür ediyor, konuşmamızda ipucunu verdiği yeni eserleri heyecanla bekliyoruz. p> Ece Hanım, Bu kıymetli eserin bu anlamlı çevirisiyle toplumumuza, kültürümüze büyük katkı sağladınız, içten gelen teşekkürlerimi sunarken sağlık ve huzur içinde nice güzel çalışmalara diyorum.p> İyi ki varsınız! p>  p> GÜL ECE LİMAN KİMDİR?p> Ankara doğumlu. Abhazların Trapşı sülalesine mensup. İlk ve orta öğrenimini Ankara ve Balıkesir'de tamamladı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Klasik Arkeoloji Bölümünden mezun olduktan sonra Abhazya Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji Bölümünde bilimsel araştırmacı arkeolog olarak çalışmaya başladı.p> Enstitüdeki görevi devam ederken Abhazya Devlet Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünde üç yıl Türkçe okutmanı olarak çalıştı. Aynı zamanda Gudauta şehrindeki devlet müzesinde uzman olarak 2020 yılına kadar görev yaptı.p> Bu arada Anadolu Üniversitesi Felsefe Bölümünden de mezun oldu.p> Halen Abhazya Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde görevli.p> Birçok ulusal ve uluslararası arkeoloji sempozyum ve konferanslarına katıldı.p> Abhazya' da birçok arkeolojik kazıda görev aldı.p> Afon şehri Anhua köyü kazisina üç yıl başkanlık yaptı. Şu anda üzerinde çalıştığı iki kitap çevirisi ve bir arkeoloji projesi mevcut.p> 2008 yılından itibaren 11 yıl Abhazya'da yaşadı. İki yıldır Türkiye'de yaşamakta. Bu süreçte Ankara Abhaz Derneği ve Çerkes Derneğinde Abhazca dil dersleri verdi.p> Yazarımıza, sağlık ve huzur içinde başarılı çalışmaların devamını diliyoruz.  p> O BİR EVLİYA ÇELEBİp> Yazar Rus subayı için kelimenin tam anlamıyla Kuzey Kafkasya’nın Evliya Çelebi’si demek uygun düşer.p> Kuzey Kafkasya’nın dağını, deresini, köyünü, şehrini karış karış gezmiş, gezdiği toplumların gerek sosyal ve kültürel yapısını gerek tarih ve coğrafi yapıyı, folklorunu en ince ayrıntısına kadar incelemiş, notlarını almış ve yazıya geçirmiş.p> NOT: Eserin yeni baskısına yazar ve çevirmenin öz geçmişleri eklenirse, konu konu başlıklar çoğaltılırsa bir de oldukça uzun paragraflar daha kısa, daha okumayı kolaylaştıracak şekle sokulursa çok daha iyi olacağı kanaatindeyim.p> ESERDEN KISA KISA p> Benim inceleyeceğim ve bilgi toplayacağım bölge, çok geniş bir alanı kapsıyordu Düşmanların arasında yaşayıp yolculuk yapacaktım. Hiçbir şekilde şüphe çekmemeliydim.p> Tatarca birkaç sözcüğün dışında Çerkesçe bilmiyordum.p> Dil bilmiyor olmam seyahatime engel değildi. Çünkü Kafkasya'da o kadar çok dil var ki birinin dilini bir diğeri bilmediği için başka bir boydan olduğunu rahatlıkla söyleyebilirdim. p> “ZOR GÖREV”p> Kafkasya'da fethedilmiş yerleri ve Dağlıları tanıyan birçok insan, bu görevin çok zor hatta imkânsız olduğunu düşünüyorlardı.p> Ben ise bu zor olan görevi yapmak için oldukça istekliydim. p> Bu görevde başarısız olursam dağlarda durumum çıkmaza girecekti. Abhazya'ya gidişimin gerçek amacını gizlemek için Abhazya'daki askeri müfrezeye tayin edilmiş gibi gösterildim. Dağlılar şöyle söylüyordu: “Biz ve atalarımız her zaman bağımsızdık. Hiçbir zaman sultana tabi olmadık, onu dinlemedik, haraç vermedik bundan böyle ne onun ne de bir başkasının emrinde olacağız. (s.9)p> “ŞAPSIĞ BÜYÜĞÜNÜN İBRETLİK İFADESİ”p> Rusların ne için baskın yaptıklarını, neden savaştıklarını soran Şapsığ büyüklerine şöyle dedi. “Sultan sizi peşkeş çekerek Rus Çarı’na hediye etti. Şapsığ büyüklerinden biri “Ya şimdi anlıyorum!” diye Generale, yakınındaki ağaçta duran kuşu göstererek “General ben de sana şu kuşu hediye ediyorum. Al onu!” diye cevap verdi ve görüşme bu şekilde sona erdi. Özgürlüklerine bu kadar düşkün insanların inadının kuvvet kullanılmadan kırılamayacağı görülmüştü. (s.10)p> Savaşın çıkması artık kaçınılmazdı. Geriye kalan, Kafkasya'nın yeni alınan bu bölgesindeki dağlılara boyun eğdirecek yöntemlerin düşünülerek araç-gereç ve en iyi yolların aranıp bulunmasıydı. (s.10)p> Abhazya'nın Kralı, halkı ataları gibi Hristiyan olmaları için yüreklendiriyordu. Sohum’dan kaçıp Abhazya'nın değişik yerlerine dağılan Türkler, halkı ayaklandırmaya çalışıyorlardı... (s.11)p> “ÇERKES KIYAFETİ İLE DOLAŞTIM”p> Ben de kim olduğumu, askeri tayinimi ve Çerkes kıyafetini giyme sebebimi tek tek anlattım. Çerkes kıyafeti seçimimin olumlu bir davranış olduğunu belirterek görevim ile ilgili nasihatlerde bulunarak temkinli olmamı istiyordu. (s.27)p> Abhazlar misafir ağırlamadıkları günlerde normal bir şekilde yaşıyorlardı.p> Ekmek yerine Megrel darısından lapa ve ğomi yaparlardı.p> Sade olarak hazırlanan sofralarında haşlanmış yumurta, et, süt, normal yemekleri yedi. Prens olan sülaleler... (s. 47)   “ÇERKESLERDE KADIN”p> Kadının veya kızın namusu elinden alındıysa cezası ölümdü.p> Kadın kocasını aldatırsa koca karısını öldürebilir veya şeriat kanunlarına bırakmak istemezse köleleştirip satabilirdi. (s.49)p> Yol boyunca gizli notlarımı yazmaya devam ettim. Yazılı kağıtlar için şeytan sanatı diyorlardı. Herhangi bir engelle karşılaştığımızda yazdıklarımı bahane ediyorlardı. (s.75)p>  p> “ÇERKES SOFRASI”p> Soframıza konulan yemek o kadar çok idi ki saymak mümkün değildi; haşlanmış koyun eti, yumurtadan yapılmış çeşitli yemekler, sütten yapılmış ona yakın yemek çeşidi, kızartılmış et, kırmızı biber sosu, tatlılar börekler, camız kaymağı bazılarıydı. (s.79)p> Çerkesler, Kur'an şarabı reddettiği için bunun yerine maksıma, su ve kımız içerler.p> Çerkes örf ve adetlerine göre thamade yemeğe başlamadan kimse yemeğe dokunmaz. Thamade yemek yemeyi bitirirse herkes yemeği bırakır. (s.79)p> “ÇERKESLERİN YAŞAM BİÇİMLERİNİ ANLAMAK ÇOK ZOR”p> Çerkeslerin yaşam biçimini anlamak çok zordu. Bunları yakından tanımak gerekiyordu. Çerkesler çok çok eski zamanlardan beri birbirleriyle savaşıyorlardı. Moğollarla savaştılar, Kırım Tatarları ile savaştılar, şimdi de Ruslarla savaşıyorlar.p> Kafkas kabileleri geçen onca zaman zarfında kendi içlerinde büyümeye fırsat bulamadılar. (s.105)p> Çerkesler kadın konusunda çok hassastırlar. Kadın herhangi bir şekilde aşağılanır veya hakarete uğrarsa yakınları acımasızca intikam alırlardı. Kızın davranışlarından anne ve babası sorumluydu.p> Evlenirse kocası, dul kalırsa hiç kimse sorumlu değildi.p> Genç kız bakireliğini kaybederse bu suç olarak değil bir talihsizlik olarak kabul edilirdi...  (s.153)p> Küçük ayaklar Çerkeslerde bir nitelik olarak kabul edilirdi… (s.153)p> “Hacı öldü!” diye bağırdı. Yüzü keten bezi gibi solmuştu. Yiğit adamdı, iyi insandı, onun için dua edelim.” diye bağırdı. Bu sözleriyle birlikte atından aşağıya indi ve dua etmeye başladı. (s.221)   TEMENNİp> Umarım duyarlı toplumumuz, bu güzel eserden layıkıyla faydalanır.p> “BİR RUS SUBAYININ KAFKASYA ANILARI” nın çok kişiye ulaşması, çok kişi tarafından okunması, eserden toplumumuzun ziyadesiyle yararlanması temennisiyle...p>  nanYemuz Nevzat Tarakçı

Bir hafta önce 25-26 Eylül tarihleri arasında Balıkesir Edremit’te Kafkas Dernekleri Federasyonu tarafından düzenlenen üçüncü KAFFED Gençlik Çalıştayı’na Balıkesir Adıge Çerkes Kültür Derneği Gençlik Komisyonu üyesi olarak katıldım. Öncelikli olarak bizlere bu fırsatı sunan Kafkas Dernekleri Federasyonuna , iki gün boyunca ve öncesinde büyük emekler veren organizasyon ekibine ve tüm katılımcılara çok teşekkür ederim. Çalıştayımızın ana konu başlığı pandeminin bize kattıkları ve bizden aldıkları idi. İlk oturumda bireyselden genele pandeminin bizi nasıl etkilediği konuşuldu. Farklı bölgeler, dernekler ve ÜNİKAF gruplarının; herkesin kendi kabuğunda kendi hayatına çekilmiş olduğu bu pandemi döneminden kazanımlarını ve kayıplarını değerlendirme şansımız oldu. Benim için de bu süreç içerisinde çevre illerde yapılan etkinlikleri dinlemek ileriye yönelik ufuk açıcı oldu. Bir süre sonra nüanslar olsa da çoğunluğun ortak kayıpları ve kazanımları olduğunu fark ettik. Daha sonra her zaman konuşulan ve çözüm aranan genel Çerkeslik ve gençlik sorunları konuşulmaya başlandı. Bu sorunların dışında ortak paydada buluştuğumuz şey ise artık sorun bulmaktansa çözüm üretmeye ve bu çözümleri uygulamaya başlamamız gerektiğiydi. Pandeminin sezon ortasında gelip bir sonraki seneyi de kapatmış olmasından dolayı dernek ve ÜNİKAF gruplarına yeni genç kazanımı olmadığını ve iki nesli kaybettiğimizi aynı zamanda da var olan iki neslin de mezun olmasıyla birlikte genç kaybı yaşadığımızı fark ettim. Aynı zamanda araya mesafe ve süre girmesinden dolayı derneklerden uzaklaşma olduğu da çıkarımlarım arasındaydı. Toplumumuzda festivaller, dernek geceleri ve etkinlikler kalabalık grupların toplanması ve etkinliklere çekilmesi yönünde büyük bir önem arz etmekte. Pandemi ile birlikte bu etkinliklerin yapılamaması insanların dernekten uzaklaşmasında büyük bir rol oynamakta. Aynı zamanda devam eden pandemi dönemini de göz önünde bulundurursak bir süre daha bu etkinliklerin olamayacağı aşikar. Fakat pandemi sürecinin bize en büyük katkısının online dünya olduğu konusunda hemfikiriz. Türkiye’nin ve dünyanın birçok yerinden birçok insanın etkinliklere katılmasına olanak sunan bu online dünya insanları derneklerimize yeniden kazandırmak konusunda büyük rol oynamakta. Yine aynı sorun göz önüne alındığı zaman günlük hayatımızı dernekler ve ÜNİKAF gruplarına entegre etmenin efektif bir çözüm olacağını düşünmekteyim. Hepimizin dernekler ve ÜNİKAFlar dışında bir hayatı var. Okul, iş ve kurslar derken birçok insan derneklere vakit ayırmakta zorlanıyor. Bu akademik ve profesyonel hayatın bazı unsurlarını Çerkes ortamlarında kurslar, seminerler ve paneller şeklinde pekiştirebilirsek eğlence aktiviteleri dışında da Çerkeslik ile iç içe olabileceğimizi düşünmekteyim. Aynı zamanda ilk oturumda gençleri siyasetle birleştirme ve geçmişimizi geleceğe taşıyabilmek için sözlü tarih çalışmalarından da bahsettik. Kendi üyesi olduğum derneğimizi de düşündüğüm zaman kent konseylerinin derneklere olan katkılarına ilk elden şahit olmuştum. Bunları göz önüne aldığımız zaman kent konseylerinden başlayarak herhangi bir siyasi basamakta Çerkeslerin var olmasının hepimize ve varlık mücadelemize faydası olacağını fark ettim. Artık dernekler olarak daha fazla kurumsallaşarak uluslararası programlar yapabileceğimizi, globalleşen dünyada daha büyük bir kimlikle var olabileceğimizi Kayseri Derneğinin yaptıklarını ve Göksun Derneği katılımcısı arkadaşımızı dinledikten sonra fark ettim. Aynı durumları her derneğin ve ÜNİKAF grubunun yapabileceğini konuştuk. İkinci oturumda gruplara ayrılarak ilk oturumda konuştuğumuz problemlere çözüm önerileri getirmeye çalıştık. Ardından her grubun önerilerini dinleyerek analiz yapma fırsatım oldu. Fark ettim ki çoğumuz benzer konuları farklı perspektiflerden ele alarak ve aynı zamanda öz eleştiri yaparak Çerkeslik bünyesine katkıda bulunabilecek çözümler ürettik. Çerkes gençleri olarak kolektif bir bilinçle çalıştığımız zaman nasıl işler yapabileceğimizi bu oturumda fark ettim. İlk oturumda çoğumuz görüşlerini bildirmemişti fakat ikinci oturumda daha çok fikir ve deneyim dinlemek hepimizin vizyonun genişlemesine katkıda bulundu. Derneklerin ekonomik problemlerine kooperatifleşmeye giderek çözüm bulabileceğimizi fark ettik, aynı zamanda derneklerde kurslar vererek hem insanlarımızı dernek bünyesinde toplanmaya ikna edebileceğimizi hem de derneğin ekonomisine katkıda bulunabileceğimizi konuştuk. Bu noktada öneri olarak sunulan ve daha önceleri Balıkesir Adıge Çerkes Kültür Derneğinde yapılan ve benim çokça yararını gördüğüm bir hususa da değinmek isterim. Geçmiş dönemlerde derneğimizde bulunan öğrenciler derneğin küçüklerine kendi bölümleri ya da yatkın oldukları konularda ders vermişlerdi. Bu sayede hem üniversite öğrencileri işlerinde deneyim kazanmış hem küçükler kendi derslerinde pekişmiş hem de bu etkinlik dernekteki küçük ve büyük jenerasyon arasında köprü görevi görmüştü. Günümüzde de aynı şekilde kurslar atölyeler düzenlenerek çocuk kreşleri, gündüz bakımevleri ile iki nesil arası bağlar dernek bünyesinde güçlendirilebilir. Çalıştayın son bölümünde ise Güney Marmara dernek başkanları ve Kafkas Dernekleri Federasyonu Genel Başkanı Yıldız Şekerci ile soru cevap oturumu düzenlendi. Gençlerin iki gündür konuştukları problemler bir de başkanlara ve Yıldız Şekerciye aktarıldı. Aynı zamanda çoğu genç tarafından KAFFED Yönetim Kurulunun eksik katılımı haklı olarak eleştirildi. Ben de Kaffed yönetimi tam katılım sağlayamasa bile gençlerden sorumlu Yönetim Kurulu üyelerinin katılımını beklerdim. Dilerim ki KAFFED Yönetimi ve Başkanlarımız gençlerin öneri ve yorumlarını dikkate alarak uygulamaya koyarlar. Toparlamak gerekirse bu tarz çalışmaları sıklaştırarak ve birlikte çalışarak gençlerin verimli çözümler üretebileceği sonucuna vardım. Çalıştay’dan beklediğimden daha çok verim aldım. Arkadaşlarımızla birlikte güzel çözümler ürettiğimizi düşünüyorum. Ama önemli olan yazının başında da söylediğim gibi sorunları ve çözümleri tekrar tekrar konuşmak değil bu çözümlerin uygulandığını görmektir. Çalıştaya emek verenlere teşekkür ediyorum.   nanХьэлау Mazenef Doğan

KAFFED’in düzenlemiş olduğu lll. Gençlik Çalıştayı’na Abdullah Gül Üniversitesi Kuzey Kafkasyalı Öğrenciler Topluluğu (AGÜKAF) adına temsilci olarak katıldım. Benim gibi farklı bölgelerden ve okullardan oluşan temsilciler ile güzel bir haftasonu geçirdik. İlk gün herkes için tanışma ve kaynaşma atmosferinde geçti. Ayrıca yıllardır süregelen kurumlarımızın ÜNİKAF toplulukları ile olan iletişim sorununa gençlerin bakış açısı tartışıldı.  Kurumlarımızın ve geleceğimizin konuşulduğu toplantılar serisinde gençler genel bakış açısı olarak genelden yerele yayılan bir iletişimsizlikten ve bunun yol açtığı sorunlardan bahsettiler.  İlk gün yapılan oturumda ben de söz alarak Çerkesler’in milenyum ile hayatımıza giren ‘’Dijitalleşme’’ devrimine ayak uydurmakta geç kaldığını ve pandeminin bunu çok daha net gösterdiğini vurguladım.  İkinci gün ise dile getirdiğimiz sorunların çözümlerini 4 farklı grup halinde masaya yatırdık ve tartıştık. Bu grupların temsilcileri daha sonra konuşulan ve yazılan çözüm önerilerini herkese sundular.  Öğretici ve yer yer eleştirel tartışmaların ışığında geçen toplantıların bende bıraktığı izlenim ise şuydu; Çerkesler, kültürel olarak varlıklarını devam ettirseler de politik olarak varlıklarını sürdürmeyi yeni öğreniyorlar. Bu da tartışma ve eleştiriden ders çıkarma becerilerimizi geliştirmemiz gerektiğini gösteriyor.  Gençlerin son zamanlarda pandemi ile birlikte tekrar toplumda yerinin hatırlandığı bir dönemde olduğumuz ve bu tarz organizasyonların şartların elverdiği ölçüde daha sık yapılması gerektiği konusunda mutabık kaldık.  Asimilasyon ve ulusal bağlarımızın kopması gibi konuların ana kaynağı belki de yıllarca kendi kabuğumuzda yaşamamızdı. Ulusallaşmanın misyon olarak sonucu diğer halkların sizi tanıması ve ulusal haklarınızı desteklemesidir. Bu toplantılarda elde ettiğimiz deneyim ve fikirler, gelecek kuşakların Çerkesliği sürdürmesine ön ayak olacaktır. Bu yüzden temsil ettiğim grubum ve kendi adıma organizasyonda emeği geçen büyüklerimin ve arkadaşlarımın hepsine teşekkür ediyorum. Dumen Yunus Aybars Duman Çerkesya Gençliği AGÜKAFnanDumen Yunus Aybars Duman

KAFFED'in Edremit'te düzenlemiş olduğu III. Gençlik Çalıştayı'na Afşin Kafkas Kültür Derneği adına katıldım. Gördüğüm ilk şey gençlerin ne kadar heyecanlı ve ne kadar hevesli olduğuydu. İki gün boyunca derneklerin, gençlerin ve Ünikafların çeşitli sorunları üzerine çeşitli çözümler üretme imkânımız oldu. Dernekçiliğin, ÜNİKAF'çılığın gençler olmadan ne kadar zor olduğunu bu çalıştayda bir kez daha anlamış olduk. Aslında biz biliyorduk, ama dernek yönetimlerimiz bunun ne kadar farkındaydı emin değildik. Gördük ki gençler olmadan dikenler dizilmiş bir yoldan geçmek o kadar da kolay değilmiş. Öyle ya da böyle, bir şekilde o yollar geçiliyor; ama geride dikenlerin bıraktığı yara izleri kalıyormuş. Derneklerimiz yara izleriyle savaşmaya devam etmeyeceklerdir artık diye düşünüyorum.   Daha önce katılmış olduğum Gençlik Meclisi toplantılarından ziyade, ben bu çalıştayda gençlerin gerçekten bir şeyler yapmak istediğini, taşın altına ellerini koyarken gerekirse taşı sırtlayabileceklerini gördüm.   Dernek yönetimleri için konulan minimum sınırların, kotaların aslında kalifiye kişilerden olması gerektiğini de hep beraber görmüş olduk. Kalifiye derken “kullanılacak” değil; tam tersine emek verecek, gönüllü olarak adım attığı Çerkeslik ideolojisine hizmet edecek, ihanet etmeyecek kişilerin olması gerektiğinden bahsediyorum elbette ki.   Neredeyse yapılan her Çalıştayda, her toplantıda dile getirilip de yıllardır bir türlü adım atılamayan önerileri artık gençler kendi aralarında örgütleyecekler. Dernek çatısı altında, ÜNİKAF organizasyonlarında ya da tamamen bağımsız; bilemiyorum. Buna artık yönetimler karar verecek gibi görünüyor.   Hemen hemen tüm sorunların gençlerin derneğe uzak olmalarından kaynaklanıyor olması da derneklere artık farklı bir ivme kazandırılması gerektiğini gösteriyor olsa gerek. Tabi bu çıkarlarımızla ne kadar doğru orantılı olur orasını bilmiyoruz.   Çalıştayda gündeme gelen ilk sorun “Gençlerin Derneklere Gelmemesi” oldu. İkinci sorun ise “ÜNİKAFlara Ne Kadar Sahip Çıkıldığı”, üçüncü sorun “Yetersiz Örgütlenme” dördüncü sorun ise herkesin kanayan yarası “Günlük Hayatın Telaşıyla Yitip Giden Çerkesliğimiz”.   Devamında bunlara o kadar çok sorun eklendi ki; ama hepsi gençlerin katılımının eksikliğiyle ortaya çıkan enerjisizlik ve düzensizlikle bağlantılıydı.   Şimdi gençlerin zamanı olmalı. Hep söyledik hep söylüyoruz: Çerkeslik için, Çerkesya için bir araya gelen gençlerin dikenleri temizlemesine izin verin. Biz zaten büyüklerimizin desteği olmadan hareket etmek istemeyiz. Bunu bilerek dikenli yollarda tek başınıza mücadele etmeyin.   Gençler; Çerkeslik için bir araya geldiğimiz bu Çalıştayda ben Çerkesya'nın ve Çerkesliğin küllerinden yeniden doğacağını sizin sayenizde gördüm. Kendinize inanın. Bu amaçla birlik olmak için kimseyi beklemenize gerek yok.   Tarih Arşivlerini kuralım. Derslikleri biz açalım. Derneklerde yaşanan sorunların anlatılabileceği bir kol oluşturalım. Edebiyat kulüpleri kuralım. ÜNİKAFlar için gerekirse her şehirden gönüllüler ile irtibata geçelim... Biz yapalım.   Başkanlarımız; Siz de biliyorsunuz artık gençlerin eksikliği, derneklerin boş kalmasının yanı sıra kültürün yok olmasına da yol açıyor. Hep söylüyoruz ; bizim yolumuza ışık tutan sizlersiniz. Bize inanmanızın, güvenmenizin zamanı gelmedi mi sizce de artık?   Bizi misafir eden Güney Marmara Bölge Gençleri'ne, KAFFED'e, organizasyonda emeği geçen tüm arkadaşlarımıza ve tüm katılımcılara teşekkürler…   Psımıt Kübra Çerkesya Gençliği Afşin KKD Yönetim KurulunanPsımıt Kübra Alagöz