KAFFED Gençlik Çalıştayının ikincisi diasporanın kalbi Ankara Çerkes Derneğinde gerçekleşti. Önceki çalıştaya kıyasla daha kısıtlı bir sürede gerçekleşmesine rağmen daha belirli konuların ele alındığı bir etkinlik oldu. Araştırma yarışması ile halkımızın genel durumu ve kurumlarımıza bakış açısı hakkında sunumlar yapıldı, emek veren tüm arkadaşlara teşekkür ederim. Ancak yine terminolojik açıdan belirsizliğin hakim ve  kullanılan söylemlerin tutarsız olduğunu söyleyebiliriz. Adıgece(?) diye bir dil olmamasına rağmen ankete katılanların %70inin anadilini Adıgece olarak tanımlaması bunun güzel bir örneğiydi. Kimsenin anadilim Adıgece demediği aşikar ancak Çerkesce dememek için türetilen bu ismin neden kullanıldığını, neden bir kişinin de çıkıp  "Adıgece ne yahu, bizim dilimiz Çerkescedir"  demediğini anlamıyorum. Madem her halkın kendine verdiği ismi kullanmak lazım, o zaman Adıgece diyenleri Nohçice, Apsuaca, Galgayca, Digoronca vs demeye de davet ediyorum. Süreyi kullanma konusunda yaşanan anlaşılabilir bazı aksaklıklardan ötürü çalıştayın en önemli konularından biri olan KAFFED Gençlik Meclisi üzerine maalesef konuşulamadı, ki zaten Gençlik Meclisi konusunda ayrı bir toplantı yapılması gerektiği kanaatindeyim. Sn. Muhittin Ünal'ın  dile getirdiği Nart Kart uygulamasının tekrar gündeme getirilmesinde de fayda var. Kart kullanımları sonucu alınan komisyon ile Çerkesya'da okuyan öğrenciler için bir fon oluşturulabilir. Nart Akademi  yine önem arz eden bir diğer konuydu. Çerkes halkının önemli bir sorunu da karar alma mekanizmalarında gençlerin yer almamasıdır. Dernek yönetimlerine baktığımız zaman yaş ortalamasının yüksek olduğunu görüyoruz. Yönetimlerin gençleşmesi için Çerkeslerin henüz gençken yöneticilik yapabilecek birikime ulaşabilmesi gerekiyor. Bunun için Nart Akademi gibi örgütlü eğitim programlarına ihtiyaç var. Kısa, orta ve uzun vadeli hedeflerin belirlenmesi ve belirlenen sürelerin sonunda hedeflere ulaşılıp ulaşılamadığının denetlenmesi ile teorik bilgilerimizi pratiğe aktarabiliriz. En önemlisi ise günü kurtarmaya değil geleceği örgütlemeye odaklanmak ve buna göre hareket etmek olacaktır. Bunun için her halk gibi bir gelecek vizyonuna sahip olmalı, Çerkesya ideali etrafında birleşmeliyiz. Dilimize, Xabzemize ve tarihimize sahip çıkmalıyız. Bunların dışında çalıştay da dahil olmak üzere hemen hemen girdiğim her ortamda gördüğüm bir yanlışlıktan da bahsetmek istiyorum. Kendimizi nasıl tanımlıyorsak o şekilde tanıtırız. Özelikle Çerkes gençlerinin ulusal kimliklerine sahip çıkmadıklarını görmek çok üzücü. Bir Abhaz genci kendini tanıtırken Apsuayım, Aşkaruwayım, Aşuwayım vs değil, Abhazım ya da Abazayım der. Aynı şekilde bir Oset ben Iron ya da Digoronum değil Osetim/Alanım der, olması gereken de budur. Ancak biz Çerkes(Adıge) gençleri olarak ulus öncesi feodal/bölgesel kimlikleri ulusal kimliğimize tercih ediyoruz. Misal, çalıştaya katılan gençlerin çok büyük bir kısmının Çerkes(Adıge) olmasına rağmen kendini "Ben Çerkesim" şeklinde tanıtan yok denecek kadar azdı. Bu ne  yaman çelişkidir böyle. Kabardey, Şapsığ gibi alt kimlikleri öne çıkarmak, kendini bu şekilde tanımlamak Çerkes ulusal bilinciyle çelişir, bizi böler, birliğimizi zayıflatır. Birlikteysek güçlüyüz diyoruz ama tek bir kimlik altında bile birleşemeden birliktelik beklemek nafile olur.  Bu nedenle Çerkes gençlerini bu yanlıştan dönmeye, kendilerini Kabardey, Şapsığ vs olarak değil, kendi ulusal kimlikleri olan Çerkes(Adıge) ile tanımlamaya, Çerkes ismine sahip çıkmaya davet ediyorum. Tanımlara ve isimlendirmeye fazla takıntılı olduğumu, asıl sorunumuzun bu olmadığını düşünenler, terminoloji doğru olsa sorunlarımız çözülecek mi diye soranlar olacaktır. Ancak şunu bilmekte fayda var; bir şey yapmak için önce "ne" yapacağımızı bilmemiz gerekir. Son olarak, çok değil bir kaç sene önce "Çerkeslerin Vatanı Çerkesya'dır"  yazdığı için, dönemin dernek yönetimi tarafından anlamsız bir şekilde tepki gösterilmiş biri olarak, bu toplantıya Çerkesya Gençliği kimliğimle katılabilmek benim için önemli bir detaydı. Sadece gençlik komisyonları ve Ünikaf gruplarının değil, informel gençlik oluşumlarının da yer alması, KAFFED çatısı altında Çerkesya vizyonuna da yer olması sevindirici. Olumlu gelişmelerin artarak devam etmesini ve güzel günler görmeyi umut ediyorum.   Игъэпсэу Адыгэ лъэпкъыр! Игъэпсэу Адыгэ Хэкур/Черкесияр! BEKALDI Talha Ensar      nanTalha Ensar Baykaldı

Xabze’ye ve kültürüne olan bağlılığı küçük yaşta ailesinden, sonra o zamanki ismiyle Ankara Kafkas Kültür Derneği’nin en üst katındaki Elbruz Gaytaoğlu Salonunda kıymetli büyüğümüz Natabje Cankat Devrim’in küçük bir öğrencisi olarak başlamış biri olarak, her şey değişse de zemin parkesi değişmeyen bu samimi salonda kültürüme dair çok şey öğrendim. Seneler sonra KAFFED Gençlik Çalıştayı’nda Adana Çerkes Kültür Derneği’ni ve okulumuz Çukurova-Kaf öğrenci topluluğunu temsilen bulunma sevinci ve gururu içerisindeyim. Türkiye’nin dört bir yanından birtakım işlerini bırakıp zaman ayırarak, fedakârlık yaparak bir araya gelen soydaşlarımızla güzel bir atmosferde beraberdik. Emeği geçen ve bizi sabırla dinleyen KAFFED yönetimine ve yöneticilerine sonsuz teşekkürler. Bizler Adana Çerkes Kültür Derneği gençleri olarak Doğu Akdeniz bölge gençlerini 8 Aralık 2019 tarihinde derneğimizde misafir ettiğimiz günde şu ortak başlıkları tartışmış ve şu ortak düşünceleri dile getirmiştik: 1)      Asimile olmamak için ne yapmalıyız? Biz Çerkesler kültürümüzü yalnızca derneklerde ve köylerde değil hayatın her alanında yaşamalı ve yaşatmalıyız. Köyden kente geçiş süreci ile birlikte kaybolma tehlikesi yaşayan dilimizi yeni neslimize en güzel şekilde aktarmalıyız. Değişen ve gelişen çağdaş dünyada Xxabze’mizi aslına yakın bir şekilde modernleştirmeliyiz. Kültürünü yeni öğrenen her gencimize kucak açmalı, yapacakları hataları düzeltirken yapıcı olmalıyız. 2)      Gençlerimiz mesleki alanda kendilerini nasıl geliştirebilir?      “Akıl bize sunulanın dışında bir çözüm bulmaktır”      Bu konuda kıymetli bir büyüğümüzden alıntı yaparak açıklama yapmak istiyorum: Bizler önce kendimizi geliştirmeli, sanat ve iş sahibi olmalıyız ki kültürümüze daha faydalı olabilelim. Maalesef artık köylerde yaşamıyoruz, şehir hayatının getirmiş olduğu maddi yükler ve hızlı tempo bizleri daha çok çalışmaya ve gayret etmeye mecbur bırakıyor. Kısacası biz güçlü olacağız ki kültürümüze de güçlü bir şekilde sahip çıkabilelim. Gençler olarak kendimizi sadece kendi alanımızda değil her alanda geliştirmeli ve fikir sahibi olmalıyız. 3)      Yabancılarla yapılan evlilikler hakkında ne düşünüyorsunuz? Sürgün edilen bir toplum olarak her topluma kucak açan ve saygı duyan bir milletiz. Fakat başka hiçbir kültüre benzemeyen adetlerimiz ve yapılan yabancı evlilikler de gösteriyor ki kültürel farklılık aileler arasında zaman içerisinde çatışmaya sebep oluyor. Yabancılarla evlilik yoluna giden büyüklerimizle de yaptığımız muhabbetlerde bu konuyu bizzat yaşamış olanlar da benzer düşünceler içerisinde. Doğu Akdeniz Bölgesi Çerkes gençleri olarak yabancı evliliklere karşıyız. Gençlik Çalıştayı’nda yapılan aaraştırma sunumlarında görmüş oldum ki bölge bölge soydaşlarımızın düşünceleri de sorunları da birbirinden çok farklı. Dikkatimi çeken en önemli husus kültürünü çok iyi bilmeyen ve daha önce topluma girmemiş soydaşlarımızın ortamlardan çekiniyor olmaları. Bu konunun belki birden fazla sebebi olabilir ama bizler bu konuda biraz daha hassas davranabilirsek daha çok insanı kazanabiliriz. Unutmamak gerekiyor ki fikirler çok kırılgan, onları pamuklar üstünde tutmalıyız. Bizler kalabalık şehir nüfusu içerisinde yaşamını sürdüren azınlık bir toplumuz. Artık köylerde yaşamıyoruz ve insanlarımızla iç içe değiliz. Çalıştığımız yer, okuduğumuz okul, yaşadığımız ev veya çay içtiğimiz kafede muhatap olduğumuz insanlar farklı kültürlerden. Kısacası bu hayat maratonunun içinde bir avuç insanız. Bizi bu şehir yaşamında bir araya getiren tek ortak payda, aidiyetimiz ve derneklerimiz. Biz onlara ne kadar sahip çıkarsak geleceğimiz de o kadar aydınlık olacaktır. İnanıyorum ki yeni nesil olarak gün geçtikçe bilinçleniyoruz ve anavatanla olan ilişkimiz gün geçtikçe güçleniyor. Birlik ve beraberliğimizin pekiştiği daha nice toplantılarda buluşmak dileği ile.      Kaybedecek bir şeyimiz olmadığı an kazanacak çok şeyimiz var…      Тхьэм ди бзэ къабзэу, ди хабзэ дахэу, ди лъэпкъ уарду игъэпсэу.      Дэ ди адыгэщ, Дызэкъуэтмэ дылъэщщ!   Къэнэн Умар - Kanen Ömer  nanКъэнэн Умар Kanen Ömer

  Ben bir Kafkasya'lıyım. Türkiye'ye dedemin büyükleri gelmişler. Sivas Kangal Aşağıhüyük köyündenim. Çerkesce adı Babugoey. Kabardeyim  ve Yesengullardanım. Kafkas Dernekleri Federasyon'un düzenlediği II. Gençlik Çalıştayı’na Kocaeli Üniversitesi Kafkas Topluluğu (KOÜKAF) ve Kocaeli Kuzey Kafkas Kültür Derneği adına katılım sağladım.   Çalıştayda üniversite öğrencileri ve dernek gençleri ortak projelere adım attı. Alınacak kararlar ve uygulanacak yöntemler tartışılıp sonuçlandırıldı.   Günümüzde hem derneklerde hem de üniversite topluluklarında (ÜNİKAF) donanımlı bireylerin katılımı açısından sorunlar yaşanıyor. Bu sorunların başlıcası katılımın sürekli olmamasıdır.   Çalıştayda anket araştırması yapan arkadaşlarımızın ortak bulgusu, şu anda derneklerimize ve ÜNİKAF lara gelmesini beklediğimiz sayının beşte birinin katılım sağladığı idi. Katılmayanların sebeplerine baktığımızda bazı arkadaşlarımızın tarihimizi, kültürümüzü, dilimizi, müziklerimizi ve danslarımızı bilmedikleri için utandıklarını ve gelmediklerini görüyoruz. Bu eksiklerde önemli bir faktör büyüklerimizin bilgileri aktarma konusunda gerekli sabır ve titizliği göstermemiş olmasıdır.    Bir ırmakta taşların sürüklenmesini en az su kadar yanındaki taşlar da sağlar. Eğer derneklerde ve üniversite topluluklarında beraber hareket edilmezse ilerlemek zor olacak ama beraber hareket edilirse kolayca yol alınabilir. Bu amaçla dernek gençlerimize ve üniversitedeki gençlerimize Nart Akademi bünyesinde bir arada eğitim sağlayıp, daha sonra onların da etraflarındaki arkadaşlarına yardımcı olmaları ve geçmişte yapılan hataların tekrarına engel olunması hedeflendi. Ayrıca biz üniversite öğrencileri, küçük yaştaki kardeşlerimizi de interaktif yayınlar ile eğitmeye başlamak gerektiğine karar verdik.    “Gençler söz dinlemiyor, bu zamanın gençleri başına buyruk” demek yerine xabzeye aykırı birşey yaptığımızda uygun şekilde uyarmanız hatta gerektiğinde bizlerin kalbini kırmanız daha iyi olacaktır. Aksi takdirde xabze'yi bizler de unutup sizlerin başlatmış olduğu ''Gençtir yapar'' kavramı ile bugünün çocuklarını ve yarının gençlerini kaybedeceğiz.    Derneklerde gençleri ve yaşlıları aynı ortama alabilecek etkinlikler planlanmalıdır. Haftada en az iki üç gün kurslar olmalıdır. Teorik eğitimler dışında pratikleri hayata geçirmeye ortam oluşmalıdır. Teori pratiğe dönmedikçe hiçkimse için fayda vermeyecektir. Yine bu öğretileri uygulamak için farklı sosyal platformlarda buluşmalar yapılmalıdır. Misafirliğe nasıl gidilir, hasta ziyareti nasıl olmalıdır, cenaze evine nasıl gidilir, misafir davet edince nasıl karşılanır gibi bir çok farklı eğitimleri yaşatarak öğretmeliyiz.   KOÜKAF'ımızın sloganı ile '' Biz Bir Aileyiz, Kenetlendikçe Büyüyen'' diyorum.   Sonuç olarak, önemli olan sadece bir arada olmak değil, bu birliktelikle dışımızdaki gelişmeleri lehimize kullanmaktır. Realist olursak sorunları çözebiliriz, yoksa muhabbet olsun diye konuşmak sorunları çözüm bulmadan tartışmak boşunadır. Öğrenmeyi bilmeyen öğretemez.   Mücadele etmekten vazgeçmeyen, engelleri aşıp gelen ve koskoca okyanuslarda toplumca boğulmayalım diye gemiler inşaa eden KAFFED'e, Ünikaflara ve Derneklerimize başarılar diliyorum.nanYesengul Mehmet Taha Boyraz