ANNE Bilir misin sen, daha dünbacak kadarken çocuğun;Şimdi, bir denizin kıyısında duruyor.Gurbette yalnız, kimsesiz oğlunSeni, yurdunu özlüyor. +''+ Tek bir günüm geçmiyor Elbruz dağını anmadan.Uzak düştüm Anne, vatanımdan.Bir tek kadına rastlamadım Anne, Sencileyin başımı okşayanKocaman bir kent; eteklerinde deniz. Homurdanarak geçiyor vapurlarDüdüklerinde martılar, çığlıklar...Omuzlamış yüklerini hamallar,yağlı fesleriyle sildikleri alınlarındaboncuk boncuk damlalar.Yorgun, yoksul ter içindeler.Sırtalrında tepeleme küfeler.Salt onlardır bana acıyan, teselli edenler; "Yok kimsesi bu çocuğun..." diyenler.Nasırlı o kocaman avuçlarıbaşımı bir pamuk yumuşaklığıyla okşar.Anne, sen yoksun, sıcacık göğsün yok; onların elleriyle dağılıyor, içimde sıkıntılarAh anne! Ne vardı beni hiç doğurmasan.Böyle sıkılıp yorulmasam, hırpalanmasam.Doğsam bile, nolaydı; doğarken ölsem debu günleri görmesem.Ne suçum var ki Tanrım beni dünyaya,böyle çıplak, umarsız attın.O zavallı annemi sılada,Gözü yaşlı, tek başına bıraktın.Bu mu adaletin senin?Hiç aldırmazsın; Çöplüklerde ağlaşan bebeklere.Kızmazsın;Onlara gülen varsıl gödeleklere.Sevgili Canım Annem!Sen beni dert edinme!Üzülme yapayalnız oğluna.Acılar büyütür onu, korur sevgisini.Gün gelir döner yurduna.Uzanır senin kollarına.Keyifle seyreder Baksan Vadisi'ni.ŞOCENTS'UK ALİYTürkçe söyleyen :ÇETİN ÖNER+''+Aliy Şocents`uk
