Düzce Kuzey Kafkas Kültür Derneği Suriyeli Çerkesler için Dayanışma gecesi düzenliyor.  Bu akşam düzenlenecek olan Dayanışma Gecesi'ne Suriyeli Çerkesler ve durumları, yardım kampanyası konularında bilgi vermek üzere KAFFED Genel Başkanı Vacit Kadıoğlu da katılacak.  1 Şubat 2013 Cuma günü Durmazlar Düğün Sarayı'nda gerçekleşecek. nanKaffed

[DİPNOT TV] Avustralya’nın sömürgeleştirilmesi sırasında, kültürel baskı altında yok olan Aborijinlere ait bir azınlık dili yeniden canlandırıldı. Dilin canlandırılması, araştırmacıların ve 19. yüzyıl Alman Misyonerlerinin kayıtları sayesinde gerçekleşti. Bir zamanlar Adelaide kentinde Aborijinler tarafından konuşulan Kaurna dili, Güney Avustralya’da 1860′lı yıllardan itibaren kaybolmaya başladı. Kaurna dilini konuşan son kişi olarak görülen, Ivaritji de 1920′lerin sonlarında ölmüştü. Dili konuşan son kişinin ölümünden 80 yılı aşkın bir süre sonra, Kaurna dilinin özgün sesleri yeniden duyulmaya başladı. Aborijinler ve yerli olmayan öğrencilere akşamları dil kursları veren Vincent “Jack” Buckskin, “Bu bireysel kimlik ve kültürel kimlikle ilgili” diyor. Buckskin, dili öğrenmenin başta oldukça zor olduğunu, İngilizce‘ye hiç benzemediğini de söylüyor. Kaurna dilinde “Merhaba” demek için “Niimarni” sözcüğü kullanılıyor. Fakat bu sözcük, “Sen de iyi misin?” anlamına da geliyor. Dillerinin 1800′lü yıllarda yasaklandığını belirten Buckskin, 1980′li yıllarda bir dil bilimcinin dilin canlandırılması ile ilgili doktora çalışmasına başlamasıyla birlikte gelişme kaydedildiğini de ifade ediyor. Araştırmacılar, bu eski dili, sömürgecilik döneminde çalışmalar yürüten dini grupların derlediği belgeleri kullanarak canlandırabildi. Dedektiflik çalışmasına benzeyen bu araştırmanın sonuca ulaşmasında, iki Almanın, Christian Teichelmann ile Clamor Schurmann’ın büyük payları var. Misyonerler, Güney Avustralya’ya vardıkları 1838′in sonraki 18 ay içinde, 2000 Kaurna sözcüğünü ve tercüme edilmiş 200 cümleyi ve ayrıca dil bilgisi kurallarını içeren bir çalışma üretmiş. On Emir, yarım düzine Alman ilahisi ve bir okul duası da Kaurna diline çevrilmiş. Bu iki kişi, Kaurna dilini, altı yıl boyunca eğitim dili olarak da kullanmış. Bu sürenin ardından, yetkililer okulu kapatmış ve yalnızca İngilizcenin kullanılmasına izin vermişler. Ulusal Avustralya Üniversitesi’nin Ulusal Yerli Araştırmaları Merkezi’nden Dr. Bill Fogarty, “Sömürgecilikle birlikte, yerel diller de, kasıtlı olarak bastırılmaya başladı.” diyor. Fogarty’nin araştırmalarına göre, sömürgecilerin Avustralya’ya gittiği dönemde, kıtada 250 ile 300 arasında yerli dili konuşuluyormuş. Bugünse bu rakam 150 civarında ve bunların yalnızca yüzde 6′sı, güçlü bir şekilde, “ana dil” olarak konuşulmaya devam ediyor. http://www.dipnot.tv/kaybolan-dil-93-yil-sonra-canlandirildi/p>nanKaffed

[YEŞİL GAZETE] İstanbul doğumlu ve bu kentte büyümüş yazar, gazeteci Mahmut Şenol’un taşraya ait gözlemlerine dayanan romanları ardı ardına devam ediyor. Şenol’un Capon Çayevi adlı son romanı Ayrıntı Yayınları tarafından basılıp geçtiğimiz günlerde yayımlandı. Capon Çayevi’nde Çerkes asıllı bir naif insanın acıklı hayat hikâyesi, 1950-80 arasına yayılan bir dönem anlatılıyor.p> Mahmut Şenol’un daha önce yayımlanmış ¨Çerkes Âdil Paşa’nın Tahsildarlık Günleri¨ başlıklı bir başka romanıyla kesişen öyküler içermesi bakımından Capon Çayevi edebiyat eleştirmenlerince  bir dönem romanı olarak değerlendiriliyor.p> Capon Çayevi’nde Nuridin adlı bir çaycının acı sonla biten hikâyesini toplumsal eleştiri terazisinde tartıp insanın iç dünyasındaki sarsıntıları ele alan Şenol, bu roman kahramanını tanıtırken, ¨Hiç kimse asla masum değildir, herkesin işlediği veya işleyeceği bir günâh vardır!¨ diye konuşuyor. Capon Çayevi, Ayrıntı Yayınları tarafından, yazarın ¨Mahmudiye Üçlemesi¨ olarak hazırlanmış nehir romanlar dizisinin ikinci kitabı. Roman yazarı Mahmut Şenol şu sıralarda dizinin üçüncü kitabı olacak¨Tahirovalı Çerkes Fadıl Bey¨ adlı  kitabı üzerinde çalışıyor.p> Mahmut Şenol kendi romanları konusunda da şunları söylüyor ¨Benim romanlarım bir ölçüde Pieter Bruegel’in resimlerini kâğıda aktarıp temize geçmek gibidir. Hollandalı ressamın tablolarını görüyorum kendi yazdıklarımda ve kitaplarımdaki hikâyeler, karakterler, mekân ve zamanın ilişkisi, hatta kullandığım dil Bruegel resimlerine benzer; şenlikli ve zalimânedir her şey… Berbat ve şâhane, zor ve kolay, yalan ve dürüstlük, ihanet ve sadakat, alay ve gurur, âdi ve yüce, hatta dev ve cüce içiçedir bende…¨p> Şenol’un Biga kasabasında, köylerinde ve roman kahramanının İstanbul’un Tophane semtinde çaycı olarak çalıştığı zamanları da kapsayan 40 yıla dağılmış bir hikâyeyi romanda yansıtması trajik bir sonla tamamlanıyor. Çaycı Nuridin adıyla bilinen roman kahramanı, ¨karınca ezmez tabiatlı¨ biri olarak okurla tanıştırılmasına karşılık, naifliği, etliye sütlüye karışmaması, sadece çay demlemekten başka bir zevki olmayan basitliğine rağmen birgün bir cinayetle kendi yaşamını da sonlandıracaktır. Komiğin ve dramın yanyana yansıtıldığı roman, özellikle Osmanlı tarihinin son zamanlarında Biga ve havalisine yerleştirilmiş Çerkeslerin kültür ve tarihe ait olgularını da işliyor. Capon Çayevi Mahmut Şenol Ayrıntı Yayınevi 320 sayfap> http://www.yesilgazete.org/blog/2013/01/12/tek-istedigi-sadece-cayini-demlemek-sevdirmekti/p> blockquote>nanKaffed

[TİME TURK] Eğitim-Sen İstanbul 3 No'lu Şube tarafından düzenlenen "Anadili Temelli Çokdilli Eğitim Sempozyumu", "Çok Dilli Eğitim: Talepler, Süreçler ve Sorunlar" başlığıyla devam etti. Bu bölümde Laz Kültür Derneği Başkanı Mehmedali Beşli, Sınıf Öğretmeni Yusuf Arış, İstanbul Kafkas Kültür Derneği'nden Sinem Vatanartıran, İstanbul Kürt Enstitüsü Başkanı Zana Farqini ve MEZO-DER'den Muzaffer İris konuşmacı olarak yer aldı. YER İSİMLERİNİN İADESİ SAĞLANMALI Beşli, dernek olarak çalışmalara başladıklarında ilk olarak yer isimlerinin iadesini istediklerini söyledi, "Bu talebimiz hala geçerli" dedi. Beşli, ikinci taleplerinin devlet televizyonunda Lazca'nın da yer alması ve üçüncü taleplerinin ise anadilde eğitim olduğunu söyledi, "Bu kısmen karşılandı. Ancak süreç içinde gördük ki, devletin ortaya koyduğu bir dersinin müfredatını biz hazırlayacaktık. Biz bunu okullara Lazca için başvuru yaptığımızda öğrendik. Dolayısıyla şimdilik bir rüya başlamadan bitmiş oldu" dedi. SB'ndeki dil çalışmaları hakkında bilgi veren Beşli, "Bu tarihsel çalışmalar bizler için çok önemli. Çünkü dilimizin sahipleri tarafından yazıldığı dönemler" diye konuştu. Beşli, şöyle devam etti: "Anadil konusunda hepimizin bir eksikliği var. Anadilinde eğitim istiyoruz. Anadilde eğitim isterken önce çocuğumuza anadilinin öğretilmesini istiyoruz. Kürtçe'yi bunun dışında tutabiliriz, Kürtçe'yi öğreniyor çocuklar evlerinde. Anadiliniz varsa, o anadilini evinizde konuşmanız, anadilinize karşı en büyük sorumluluğunuz." Lazca'nın yaşatılması için çalıştıklarını söyleyen Beşli, "Lazca evde konuşulmayan bir dil haline geldi. Burada TRT'nin Lazca yayın yapması önemli bizce" dedi. Türkiye'de iyiye giden şeyler olduğunu savunan Beşli, "Milli Eğitim Bakanı'nın ağzından Lazca kelimesini duymak önemli bizim için. Çünkü yok sayılıyoruz. Şimdi biz bu sözün takipçisiyiz" dedi. ARTIK ANNELER ARAPÇA NİNNİ SÖYLEMİYOR Arap sınıf öğretmeni Yuşa Arış, Arapların kendi anadillerinden isteyerek vazgeçilmesi yanılsamasının yaratıldığını söyledi, "Biz de okullarda baskıyla yetiştirildiğimiz için, şu anda hiçbir anne Arapça öğretmiyor. Kendi çocuğuna Arapça ninni söylemiyor. Bir tek ağıtlarımız Arapça kaldı. O da çözülüyor" diye konuştu. Hatay'da okulda Arapça seçen bir tek öğrenci olmadığına dikkat çeken Arış, şöyle konuştu: "Bu çok acı. İnsanlar gördükleri şiddet nedeniyle bu hale geldi. Arapça konuşmanın bizim için büyük bir dezavantaj olduğu fikriyle büyütüldü. Arapçayla hayata başlamanın dezavantajlı olduğu düşünüldü. Kişisel seçimimiz olarak görülmekle beraber 1940'lardan başlayarak sallanan sopanın sonucuydu. Bugün de laiklik sopasıyla eğitiliyoruz. Seçmeli Arapça derslerini destekleyenler çok az. Çünkü, bu bizi irticaya getirir diye düşünüyorlar. Eğitim-Sen içinde bile var bu anlayış. Hatay'daki insanların dillerini unutmaları için tüm koşullar var." ÇERKESÇE YOK OLMA TEHLİKESİYLE KARŞI KARŞIYA Sinem Vatanartıran, göç nedeniyle çok geniş bir coğrafyaya yayıldıklarını hatırlattı, "Ben 3. nesilim. Benim neslimin büyük bir kısmı kendi anadilini konuşamıyor, benim gibi" dedi. Okulda anadilin seçmeli olarak okutulmasını önemli bir gelişme olarak değerlendiren Vatanartıran, ekledi: "Ancak tabi ki eksiklikler içeriyor." Osmanlı döneminde bir Çerkes okulu açıldığını hatırlatan Vatanartıran, "Anaokulu vardı, derslerin çoğu Çerkesceydi. Kız ve erkek çocukların bir arada okuyamadığı dönemde, Çerkes kız ve erkek çocukları bir arada okudu. Ancak 1923 yılında kapatıldı. Bizim de çocuklarımıza anadilimizde eğitim verme maceramız bitmiş oldu" diye konuştu. Çerkesçe'nin yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğuna dikkat çeken Vatanartıran, şöyle konuştu: "Seçmeli ders sürecinde biz de çok sıkıntılar yaşadık. Herkes çok hazırlıksız yakalandı. Bir müfredat hazırlayıp, sunduk, kabul ettirdik. Göstermelik gibi oluyor. Bir hak var, ancak hayata geçirilmesinin şartları hazırlanmıyor. Tokat ve Düzce'de olmak üzere sadece iki sınıf açıldı. Çerkez öğretmenler derslere giriyor. Ancak dili nasıl öğreteceklerini bilmiyorlar. Öğretmenlerin yetiştirilmesi, öğretmenlik bölümlerinin açılması gerekiyor" dedi. 'KÜRT SORUNU ÇÖZÜLMEDEN EĞİTİMLE BU İŞ ÇÖZÜLMEZ' Zana Farqini, "Burada sabahtan beri anlatılanlar, etnik olarak öteki diye adlandırılanların kaderinin, yaşadıkları baskıların ortak olduğunu gösterdi" diye söze başladı. Farqini, ulus devlet anlayışı nedeniyle tek tip insanların yetiştirilmesinin amaçlandığını belirterek, şöyle konuştu: "Büyüklerimiz de bize derdi, okuyun adam olun. Adam olmak, Türk olmaktı, Türkçe konuşmaktı. Türk etnik olmayan herkese bu politikalar uygulanmıştır. Kürtlerin farkı şu: Kürtler hep direndi, direniş kültürü vardı. Asimilasyona karşı direndi, bedelini de ağır bir şekilde ödedi, ödemeye devam ediyor" dedi. Kürtlerin kendi coğrafyasında kendi kimlikleriyle özgürce yaşamak istediğinin altını çizen Farqini, "Kürt dili, kürt sorunundan bağımsız değildir. Kürt sorunu çözülmeden, eğitimle bu iş çözülmez" dedi. Dillerin okullarda öğretilmesinin yetmediğini, yaşam alanlarının oluşturulması gerektiğini belirten Farqini, "Ne demek yaşayan diller? Egemen ulus kibrinin örneğinden başka bir şey değildir" dedi. Asimilasyonun bugün de sürdüğüne dikkat çeken Farqini, şöyle devam etti: "Asimilasyon bugün inceltilmiş bir şekilde devam ediyor. TRT Şeş örneğin Kürtçe yayın yapmıyor. Bize göre yabancı dilde yayın yapıyor." SÜRYANİCE'Yİ ANCAK KİLİSEDE ÖĞRENİYORLAR Süryani Muzaffer İris, anadilini konuşmadığını hatırlattı, "Eşim çok iyi Süryanice konuşuyor. Ancak çocuklarımıza öğretme olanağımız olmadı" dedi. Lozan Anlaşmasını hatırlatan İris, "Lozan'ın hiçbir maddesinde Ermeni, Rum demez. Türkiye'de yaşayan gayri müslimler anlatılır. Bunlar da bellidir zaten. Bizim Süryaniler, bu haklardan da faydalanamadılar" diye konuştu. Süryani okullarının 1918'e kadar açık olduğunu hatırlatan İris, şöyle konuştu: "Bu okullar, o şartlara göre çok iyi eğitim veriyorlardı. Lozan'dan 3 yıl sonra bu okullar kapandı. Ancak kapanma nedenlerine ilişkin bir belge yok. O günden bu yana okulumuz yok. Çocuklarımız nasıl dillerini öğrenecek? Kiliselerden. Benim eşim ve çocuklarım Cumartesi günü kiliseye giderek, Süryanice öğrenmeye çalışıyor." SÜRYANİLERE 'ASLİ UNSUR' DİYEREK OKUL AÇMADILAR Süryani Vakfı'nın anasınıfı açma talebine, Milli Eğitim Bakanlığı'ndan "Siz asli unsursunuz, okullarda çalışmanızı sürdürün" yanıtı verildiğini hatırlatan İris, "Bu nasıl bir asli unsurluk. Anadilinizde bir anaokulu bile açamıyorsunuz" dedi. İris, Suryanice'nin yok olduğuna dikkat çekti, "Dünyanın en eski dillerinden biri olan bu dilin yok olması büyük bir acı. Bu dilin korunması gerekiyor" diye konuştu. Süryanice'nin seçmeli ders olarak okullarda verilebilmesi için en az 10 öğrencinin aynı okulda olması gerektiğini söyleyen İris, "Başvuru yapmak için araştırma yaptık. Baktık ki, öğrencinin biri Bakırköy'de, biri Beylikdüzü'nde, biri de Kadıköy'de... Bunları nasıl bir araya getireceğiz" dedi. Sempozyum, "Yaşayan Diller ve Lehçeler: Seçmeli Ders Tartışmaları" oturumuyla devam etti. (etha)p> http://www.timeturk.com/tr/2013/01/06/cokdilli-egitim-sempozyumu.htmlp> nanKaffed

[CİHAN HABER AJANSI] Rusya parlamentosu alt kanadı Duma'da hazırlanan yeni yasa değişikliğine göre, Çarlık Rusyası kökenli Çerkes halkları da Rus pasaportu alabilecek. Konuyla ilgili açıklama yapan Duma Milletler Komisyon Başkanı Gadjimet Safaraliyev, yasa tasarısının vatandaşlık işlemlerinin kolaylaştırılmasını ve bu kapsama Rusya İmparatorluğu kökenlilerin torunlarının da dahil edilmesini öngördüğünü belirtti. Dağıstan kökenli Rus milletvekili, Devlet Başkanı Vladimir Putin'in Aralık ayında Federal Konsey toplantısındaki konuşmasından yola çıktıklarını ifade etti. Putin, konuşmasında Rusya İmparatorluğu'nda doğanların torunlarına Rus vatandaşlığı prosedürlerinin hızlandırılması talimatında bulunmuştu. Safaraliyev, "Rusya İmparatorluğu kökenlileri her şeye rağmen tek ulus ve tek uygarlığa ait. Afrika'dan birilerine vatandaşlık vermektense en iyisi onlara vatandaşlık verelim." dedi. Rus milletvekiline göre, yasanın kabul edilmesi durumunda 19. yüzyılda Kafkasya savaşlarının ardından Türkiye ve Suriye başta olmak üzere yurtdışına göç eden Çerkes halklarına da Rusya vatandaşlığı verilebilir. Safaraliyev, "Bunlar Türkiye ve Suriye'ye göç eden Çerkesler olabilir. Bunlar Rusya İmparatorluğu'ndan çeşitli nedenlerle kopan haklar da olabilir. Şu anda Suriye'de savaş var. Orada ise çok sayıda Çeçen ve Dağıstanlılar yaşıyor. Onlarla ilgili ne yapmamız lazım? Onları orda mı bırakalım? Amerikalılar tek bir vatandaşının bile yardımına koşarken, biz halkın yarısını zor günlerinde yalnız bırakıyoruz." şeklinde özeleştiride bulundu. Yasa değişikliğini meclise sunacaklarını tekrarlayan Safaraliyev, arşiv belgelerine atıfta bulunarak Rusya İmparatorluğu kökenli şahıslarla akrabalık ilişkilerinin kanıtlanabileceğini de sözlerine ekledi. Rus milletvekiline göre, bu çalışmalarda yurtdışındaki Kafkas topluluklarına da görev düşüyor. Fuad Seferov, Moskova, Cihan  nanKaffed