Kafkas Dernekleri Federasyonu (KAFFED) bünyesinde; gençlerimizin bilgi, görüş ve önerilerini, toplumsal dinamizme ve kurumsal çalışmalara yansıtmak, gençlik katılımını güçlendirmek, gençlerimizin kendi aralarındaki iletişimi ve işbirliğini artırmak amacıyla düzenlenen “Meşe Altı Toplantıları”nın bu yıl ikincisi 7 Mart 2021 Pazar günü saat 20.00-22.00 arası gerçekleştiriyor. Kafkasya’da savaş ve barış gibi önemli toplumsal konuların, kutsal meşe ağacının altında toplanan toplumun önderleri tarafından konuşulması geleneğine de atıf yaparak, toplumsal sorumlulukları yaşamları boyunca pratiğe dökecek olan gençlerimizle yapılacak yuvarlak masa toplantılarına bu isim verilmiştir. 2021 yılı Meşe Altı Toplantıları, pandemi şartları nedeniyle online platform (Zoom) üzerinden gerçekleşecektir. Toplantılar, farklı konu başlıkları ve farklı katılımcılarla her ayın ilk pazar günü aynı saatte düzenlenecektir. Mart ayının konusu ise gençlerin ana dilimizin yaşatılmasına ilişkin rolü ve önerileri üzerine olacaktır. Meşe Altı Toplantıları, etkileşimli niteliğinden dolayı en fazla 30 katılımcı ile düzenlenmektedir. Başvuru Formu, katılımcı sayısı tamamlandığında kapanacaktır. Katılımcıların 30 yaş ve altı olması zorunludur. Toplantıda cinsiyet dengesine özen gösterilecektir. Katılımcılar bu şartlara göre başvuru sırası dikkate alınarak belirlenecektir. Katılım linki başvuru formuna yazılan e-posta adreslerine toplantıdan önce gönderilecektir. Katılım için 5 Mart Cuma gününe kadar aşağıdaki linkte yer alan formun doldurulması gerekmektedir: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdmGnLr1I6-x78_iLi7XnF8Sv5dmTWJY7b7NfwIZTNpFgPlxA/viewformstrong>p> nanKaffed

Nart Akademi 2021 yılı birinci dönem programının dördüncü semineri 25 Şubat 2021 Perşembe akşamı, Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Sevda ALANKUŞ tarafından verildi. Seminere derneklerimizin gençlik komisyonlarından ve üniversitelerdeki öğrenci topluluklarımızdan gençlerimiz katıldılar. KAFFED Yönetim Kurulu Üyesi Filiz ÇELİK tarafından yapılan sunuş konuşmasının ardından Prof. Dr. Sevda ALANKUŞ “İletişim ve Medyadaki Ayrımcı Dil” başlıklı sunumunu katılımcılarla paylaştı. Türkiye’de ve dünyada; kadın, engelli, trans ve mülteci bireylere yönelik, medyadaki ayrımcı dilin örneklerini paylaşarak rahatsız edici olan bu davranışlar karşısında nasıl bir etik konum almamız gerektiğine vurgu yapan ALANKUŞ, tüm bunların sistematik küresel bir sorun olduğunun da altını çizdi. Ayrımcılığın, dille ve simgeleştirmelerle karşımıza çıktığını, pozitif şeyler üretmek için ise hegemonik ve sığ tutumların oluşturduğu alan içerisinden dışarı çıkmak gerektiğini belirten ALANKUŞ, aynı zamanda diasporamız için de “Toplumsal bilinçaltımızda hain ilan edilme dürtüsü çok güçlü ve ne yazık ki demokrasi mücadelesi yapmaktan kolay vazgeçiyoruz.” ifadelerini kullandı. İkinci yarıda ise katılımcıların sorularını yanıtladı. Nart Akademi her ayın ilk Pazar akşamı Meşe Altı Toplantıları ve her ayın ikinci ile dördüncü Perşembeleri dil, kültür ve kimliğimize ilişkin seminerlerle devam edecek. (Haber:Elifnur Demirhan) {gallery}/haber/federasyon/2021/210227_Nart_Akademi{/gallery}p>nanKaffed

Kabardey Balkar Cumhuriyeti’nde faaliyet gösteren Xabze Xase (Xabze Derneği) Başkanı Martin Koçesoko’nun, haksız bir uyuşturucu suçlaması ile yargılandığı davanın bugün 12. duruşması görüldü. Duruşmayı Martin Koçesoko’nun yakınları ile sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri de izlediler. Nartkala Adliyesinde görülen duruşmada, Martin Koçesoko son savunmasını yaptı. Mahkeme davaya ilişkin kararın 1 Mart 2021 tarihinde saat 10:00 da açıklanacağını duyurdu. {gallery}/haber/federasyon/2021/210226_Martin_Koceseko{/gallery}div> div>nanKaffed

21 Şubat akşamı yapılan Yönetim Kurulu toplantısında 23 Şubat Çeçen-İnguş Sürgünü’nün 77. Yılı nedeniyle yayınlanacak afiş ve metinler gözden geçirilerek bir canlı yayın planlaması yapıldı. Yönetim Kurulu üyesi Şahin Sayılgan konuyla ilgili yetkilendirildi. 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü için planlama yapıldı. Kadın Katılımı Çalıştayı sonuç bildirgesi ve raporlarının bu tarihe kadar hazırlanması ve bir canlı yayın yapılması önerisi benimsendi. 14 Mart Adıge Dil Günü için planlamalar yapıldı. Genel Başkan Yardımcısı ve Anadili Komisyonu Koordinatörü Adnan Arslan bilgi verdi. Genel Başkan Yardımcısı Ünal Uluçay koordinasyonunda 21 Mayıs Çerkes Soykırımı ve Sürgününün 157. Yılı için çalışacak komisyon görüşlerini aktardı. KAFFED Tüzüğündeki yapılması gereken değişiklikler ile ilgili gelen öneriler hakkında bilgi veren yönetim kurulu üyesi Mustafa Aziz Özbek, 25 Şubat’ta öneri gönderme süresinin dolacağını, ilgili komisyonun gelen önerileri kendi içerisinde değerlendirerek Yönetim Kurulu ve Başkanlar Kurulu’nun görüşüne sunacağını ifade etti.nanKaffed

Manisa’nın Soma ilçesinde faaliyet gösteren Soma Kafkas Kültür Derneğimiz Soma Belediyesi ile işbirliği içerisinde yeni bir hizmet binasına taşındı. Soma Belediyesi tarafından tahsis edilen ve etrafı yeşil alan olan iki katlı hizmet binasında dernek faaliyetleri, eğitim, toplantı ve folklor çalışmaları için bölümler yer almaktadır.İlçenin sosyal ve kültürel yaşamına önemli bir katkı sağlayacak olan Dernek Binamızın hayata geçirilmesi nedeni ile Soma Belediye Başkanı Sayın Ali Tulup’a, Soma Kafkas Kültür Derneği Başkanımız Sayın Metin Apaydın’a, Derneğimiz Yönetim Kurulu Üyelerine ve katkı veren herkese teşekkür ediyoruz.Dernek Başkanımız Sayın Metin Apaydın, pandemi şartları nedeni ile şu anda gerçekleştirilemeyen açılış töreninin sağlık koşulları elverdiğinde geniş katılımla yapılacağını bildirdi. Umuyoruz ki en kısa zamanda açılış töreninde bir araya geliriz.p> {gallery}/haber/federasyon/2021/210223_Soma_Der_Yeni_Bina{/gallery}p>nanKaffed

Türk Dil Kurumu (TDK) Başkanı Prof. Dr. Gürer Gülsevin ile Çerkesce ve Abazaca sözlük çalışmalarımız için 2. kez buluştuk. Anadili çalışmalarından sorumlu Genel Başkan Yardımcımız Adnan Arslan, Genel Sekreterimiz Serpil Dizdarlar ve Abhazya Çalışma Grubu üyemiz Prof. Dr. Erol Taymaz Abazaca örnek sözlüğümüzü de kuruma takdim ettiler. Ayrıca TDK Sözlüğünde "Çerkes" adının yazımı hakkında da görüşlerimizi ilettiler. Yapıcı yaklaşımı için Sayın Gülsevin’e teşekkür ederiz. nanKaffed

Kafkas Dernekleri Federasyonu (KAFFED) Girişim ve İstihdam Komisyonunun her hafta düzenlediği eğitim serisinin bu haftaki konuğu eğitimci, yazar ve konuşmacı Fırat Çapkın olacak. Farklı sektörlerden alanında uzmanlaşmış eğitimcilerle buluşma imkanı sunan eğitim serisinde Fırat Çapkın “Karar Alma” surecinde bilgi ve deneyimlerini paylaşacak. 27 Şubat 2021 Cumartesi günü saat 14.00’da gerçekleştirilecek olan eğitimin kontenjanı 100 kişi ile sınırlı olacak. Katılım sağlamak için, aşağıda yer alan linkten katılım formunu doldurabilirsiniz. https://forms.gle/Uux5E9MWM7aqbsyA8strong>p> Fırat Çapkın Kimdir?p> 1976 yılında İstanbul’da doğdu. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler-Sosyoloji bölümünü bitirdi. Kariyer yolculuğuna çok uluslu bir Amerikan şirketi olan Xerox’ta başladı. Saha satış deneyimlerini, sıcak satış tecrübelerini edinmekle birlikte, satışın ve satış yönetiminin incelikleriyle tanıştı. Satış konusunda uygulamalı eğitimler aldı. Türkiye’nin en büyük şirketlerinin sahiplerinin ve üst düzey yöneticilerinin katıldığı konferansları ve ekipleri yönetti. 2004 yılı itibariyle yönetim-yeniden yapılanma-organizasyonel değişim konularında yönetim danışmanlığı, şirket yöneticilerine birebir eğitimler ve koçluk; tekstil, otomotiv, turizm, inşaat, bilgi-işlem, telekomünikasyon, çağrı merkezleri, perakende, dayanıklı tüketim ürünleri, lojistik, toplu taşımacılık, beyaz eşya ve uluslararası denetim kuruluşlarına yönetim, pazarlama, satış, müzakere ve organizasyonel değişim konularında 65.000 kişiye eğitimler, 95 şirkete danışmanlık hizmetleri verdi. Birçok dergide yayınlanmış 15’in üzerinde makalesi bulunan Çapkın, 2005-2011 yılları arasında dünya devlerinden biri olan TÜV SÜD AG’nin pazarlama direktörlüğünü ve danışmanlığını yaparak, Türkiye’ye kazandırılmış olan TÜVTÜRK Araç Muayene İstasyonları projesinde görev aldı. Yine TÜV SÜD Grubu ile beraber tekstil ve sistem denetim bölümlerinin reorganizasyon çalışmalarını yönetti. Ayrıca, eğitim grubunun kurulmasında yönetim kuruluna danışmanlık yaptı. Tüm bu projelerde kar/zarar, bütçe, ekiplerin kurgulanması ve yönetimi gibi kritik çalışmaları yürüttü. Grup adına Almanya, Doğu Avrupa, Hindistan, Bangladeş, Azerbaycan, Gürcistan gibi ülkelerde İngilizce ve Rusça eğitimler verdi. Öğrenmeyi ve bildiklerini öğretmeyi motto olarak benimseyen Çapkın; dinamik ve farklı eğitim projelerine devam ediyor. Evli ve bir çocuk babası olan Çapkın, özel uçak pilotu lisansına sahiptir. Sanayi odasının ilk 1000 listesine yer alan 4 şirketin yönetim kurullarına danışmanlık yapmakta, İngilizce, Rusça bilmekte, temel düzeyde Yunanca konuşabilmekte; akordeon, bateri, buzuki çalmakta, Afrika Davulları ve Çerkes Kamaları koleksiyonu sahibidir.nanKaffed

23 Şubat 1944 tarihinde gerçekleştirilen Çeçen-İnguş Sürgünü’nün yıldönümünde, insanlık tarihinin kara sayfaları arasında yer alan bu etnik temizlik uygulaması sırasında sürgün yollarında ve sürgünde yaşamını yitirenleri rahmetle anıyoruz. 1944, Şubat… O yılın kışı işte, o yılın,Sivri kama misali,İnsanın bağrına saplanıp da yaşananKışı işte o yılın!O yılın hiç yazı olmadı ki…Kanayan yüreğimin yarası kapanmadı ki hiç!İçimi kavurarak süren o yılın kışıOn üç buzlu ayaza dönüştüVe daha bir başka soğuduTamı tamına on üç kez! Sibirya’da dona dönmüş on üç yılSaplanır içime on üç anıt misali.On üç yıldan uzun süren o tam on üç yarayaDeva olmaz zaman denen sonsuzluk! Zelimhan Yandarbiyev 1944 ÇEÇEN-İNGUŞ HALKLARININ SÜRGÜNÜ 1941 yılının Haziran ayında Sovyetler Birliği’ne karşı saldırıya geçen Almanlar, hızla ilerleyerek Kafkasya’ya doğru yöneldiler. 1941–1942’de, Kafkasya’daki petrol üretim bölgelerine sahip olmayı amaçlayan Almanlar, Sovyetler Birliği’nin Azerbaycan’dan sonraki en zengin petrol rezervlerine sahip Çeçenistan’ın Grozni petrol bölgesini ele geçirmek için harekete geçtiler. Alman birlikleri, 1942 sonbaharında Çeçen-İnguş Cumhuriyeti’nin bazı bölgelerini işgal etmelerine rağmen Grozni’ye girmeyi başaramadılar ve Stalingrad yenilgisinden sonra Kuzey Kafkasya’dan çekildiler. Ancak, Almanların Kafkasya’dan çekilmesinin hemen ardından yerel nüfus büyük oranda Kızıl Ordu’ya bağlı kaldığı halde yerel Komünist Partisi saflarında ve devlet kurumlarında hızlı bir tasfiye hareketi başladı. Sovyet yönetimi, Almanların Sovyet topraklarındaki ilerleyişinden başta Çeçen ve İnguşlar olmak üzere Kalmıklar, Balkarlar, Karaçaylar, Mesket Türkleri, Kırım Tatarları ve Volga Almanlarını sorumlu tuttu ve onları ihanet içindeki halklar olarak topraklarından sürme kararı aldı. 7 Mart 1944’te ülkede yaşayan tüm Çeçen ve İnguşların sürgün edilmesi kararı yayımlandı ve Çeçen-İnguş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nin (ÖSSC) feshedilerek yerine Grozni Oblastı’nın kurulduğu açıklandı. Kararın gerekçesi ise şu şekilde ifade edildi: “Büyük Anavatan Savaşı’nda, özellikle Nazi Almanlarının Kafkasya operasyonları sırasında Çeçen ve İnguşların çoğunluğu anavatana ihanet ederek faşist işgalcilerin tarafına geçmiştir. Çeçen ve İnguşlar, Almanların talimatı üzerine Sovyet yönetimine ve güçlerine karşı savaşmışlar ve uzun zamandır komşu bölgelerdeki kolektif çiftliklere karşı haydutça saldırılar düzenleyerek Sovyet vatandaşlarını soymuşlar ve öldürmüşlerdir. Bundan dolayı Yüksek Şura Kurulu, Birinci Çeçen-İnguş ÖSSC’sine bağlı ve komşu bölgelerdeki Çeçen ve İnguşları SSCB’nin diğer bölgelerine göndermeye ve Çeçen-İnguş ÖSSC’sini lağvetmeye karar vermiştir.” Kararın ardından, 23 Şubat 1944’te Kızıl Ordu birlikleri Çeçen ve İnguşların yaşadıkları bölgeleri kontrol altına alıp sürgünü başlattılar. SSCB’den Avrupa’ya kaçarak İngiltere’ye sığınmış olan Albay G. Tokayev, sürgünün başlangıç hadiselerini şöyle anlatmaktadır: “Daha 1944 yılında Kuzey Kafkasya, özellikle Çeçen-İnguş bölgeleri, NKVD (Stalin’e bağlı İçişleri Bakanlığı Halk Komiserliği) mensupları ile doldurulmaya başlanmıştı. Ertesi gün, Kızıl Ordu Günü arifesinde her tarafta mitingler düzenlenmişti. NKVD albayı kürsüye gelerek şöyle dedi: “Esas mevzua girmeden evvel şunu haber vereyim ki, miting NKVD birlikleriyle çevrilmiştir ve bütün firar teşebbüsleri derhal ve yerinde kurşuna dizilerek cezalandırılacaktır.” Ahali neye uğradığını bir türlü anlayamıyordu. Albay elini kaldırarak başının üzerinde bir daire çizdi. Bu bir işaretti. Etraftan mitralyözler şakırdayarak onun sözlerini teyit etti. Birkaç kişi hançerini çekerek albayın üzerine atlamaya teşebbüs etti ise de makineli tüfeklerin ateşi onları bir yaprak gibi düşürdü. Birisi firara kalktı ise de, onu da mitralyöz ateşi biçti. Genç bir İnguş mitralyözcünün üzerine atıldı. O da aynı akıbete uğradı. Sağ elinde bir tabancayı, sol elinde de Milli Emniyet Komitesi’nin kararnamesini tutan albay sözlerine devam etti: “Adil ve âkil Stalin siyaseti sizin çok milliyetli sosyalist vatanında inkişâf etmeniz için her şeyi yaptı.” Herkes başları önünde bu mutat sözleri dinliyordu. Fakat albay bütün Çeçen-İnguşları Almanlarla iş birliği yapmakla suçlayınca, bütün halk bir ağızdan bağırmaya başladı: “Yalan, iftira! Biz Almanlara yardım etmedik!” Tokayev’in bu anlattıkları, 1954 yılında Batı’ya iltica etmiş sabık NKVD subayı Yarbay Grigori Stepanoviç Burlutskiy tarafından da doğrulanmaktadır. Burlutskiy’e göre alay kumandanı muavini kürsüye çıkmış, kısa ve kuru nutkunda Komünist Partisi ile Sovyet Hükümeti’nin kararını ilan etmiştir. Kararın muhtevası şu şekildedir: “Sovyetler Birliği toprakları Alman faşist orduları tarafından işgal edildiği zaman Çeçen-İnguş Muhtar Sovyet Cumhuriyeti ahalisi Çeçenler ve İnguşlar Alman ordularına yardım ettiler. Bunu nazara alan Komünist Partisi ve Sovyet hükümeti, Çeçen-İnguş ÖSSC halklarını Sovyetlerin başka bölgelerine göç ettirme kararı vermiştir. Herhangi bir mukavemet ve emirlerimizin icrasında boyun kaçırmak yolundaki teşebbüsler partinin ve Sovyet hükümetinin kararlarına itaatsizlik telakki edilecek ve ordu ikaz etmeden silah kullanacaktır.” Her aileye 20 kg bagaj için izin verildi ve arkalarında kalan evleri, toprakları ve büyükbaş hayvanlarına Rusya Sosyalist Federatif Sovyetler Cumhuriyeti (RSFSC) tarafından el konuldu. Stalin’in verdiği emir gereğince 500 bin ila 700 bin Çeçen-İnguş, yük trenlerine bindirilerek başta Sibirya ve Kazakistan olmak üzere Orta Asya’ya sürüldü. Yalnızca 2,000 kişi dağlara kaçabildi. Birkaç gün su ve yiyecek verilmeden hayvan vagonlarında yapılan yolculuk sırasında insanların yaklaşık %20’si hava koşulları ve açlık nedeniyle hayatını kaybetti. Sürgünün ilk yıllarında iklim koşulları, ağır çalışma ve salgınlar sonucunda pek çok kişi daha hayatını kaybetti ve Çeçen ve İnguş halklarının nüfus kayıpları arttı. Her 10 eve bir gözlemci verilmek suretiyle polis devleti mantığı ile kontrol edilmek istenen Çeçen ve İnguşların her ay kendilerini kaydettirmeleri de zorunluydu. Sürgünde dahi rahat bırakılmayan bu insanların birçok şey için polisten izin alması gerekiyordu. Bulundukları mekandan yalnızca üç kilometre uzaklaşmaları dahi yasaktı. NKVD tarafından gerçekleştirilen sürgün büyük bir gizlilik içinde yapılmıştı. Olaydan ancak iki yıl sonra, 26 Haziran 1946’da zorunlu göç “İzvestiya” gazetesinde küçük bir haber olarak yer aldı. Bununla birlikte, sürgün yerleri ve durumları ancak 11 yıl sonra, yani 1955’te anlaşılabildi. RSFSC Üst Konsey Prezidyumu, Prezidyum Başkanı İ. VIasov ve Sekreter P. Bahmorov’un imzaladıkları bir bildiriyle Kırım Tatarları ve Çeçenlerin SSCB’nin değişik yerlerine sürüldüğünü onayladı. 26 Kasım 1948’de yayınlanan bir bildiri ile de, sürgünlerin yurtlarına geri dönme haklarından mahrum olarak, süresiz sürgünde kalacakları bildirildi. Sürgün yerleri, durumları ve yaşayışları hakkında bilgi ancak sürgünden 11 yıl sonra verildi.23 Şubat 1944’te başlayan ve üç günde tamamlanan sürgün Çeçen-İnguş halkının maruz kaldığı en büyük felaketlerden biri olarak tarihe geçti. Cephede savaşan Çeçen ve İnguşların henüz evlerine bile dönmediği bir sırada gerçekleştirilen böylesine bir sürgünü meşru gösterecek herhangi bir delil mevcut değildi. Nitekim, Stalin’den sonra Sovyetler Birliği’nin başkanlığına gelen Kruşcev 25 Şubat 1956 tarihinde Parti’nin 20. Kongresi’nde yaptığı konuşmada “Aklı başında bir insanın; kadın, çocuk, yaşlı, komünist ve komsomol ayrımı yapmadan tüm milleti, bireylerin veya bir grup insanın yaptığı hareketlerden sorumlu tutmak suretiyle toplu halde sürgün ederek cezalandırmasını anlaması zordur.” ifadesini kullandı. Kararın gerekçesi olarak “Nazi iş birlikçiliği” öne sürülmüştü; ancak Stalin’in amacı geçmişteki isyanlarından dolayı Kuzey Kafkasya halklarını cezalandırmak ve onların Türkiye topraklarına planlı göçünü engellemekti. Haybah Katliamı Bu sürgün sırasında çok sayıda katliam gerçekleştirildi. Bunlardan biri de Haybah köyünde gerçekleştirilen ve çoğunluğu kadın ve çocuk olmak üzere 700 kişinin ölümüne neden olan katliamdı. NKVD polisleri Haybah köyü halkını kadın, erkek, ihtiyar, çocuk ayrımı yapmaksızın ahırlara doldurarak diri diri yaktılar. Adalet Bakanı eski yardımcısı iken, buraya gönderilerek askeri birliğe katılmaya zorlanan Ziyaudi Malsagov, 27 Şubat 1944 günü Haybah’da gerçekleştirilen katliamı şöyle anlatmaktadır: “Cumhuriyet’in diğer bölgelerindeki Çeçenlerle İnguşlar vatanlarından sökülüp Kazakistan’a yollanmaktaydı. Fakat buradakileri nakletmek mümkün değildi. Çevre avullardan toplanan halk yola çıkarıldı. Hastalar, yaşlılar ve zayıflar, ertesi günü helikopterlerle taşınacakları söylenerek arkada bırakıldılar. Kadın, çocuk ve gençlerin bir kısmı da onlarla kaldı. Kalanlar 650-700 kişi kadardı. 27 Şubat 1944 günü sabah saat dokuzda çevre avullardan ve Haybah’tan toplanan bu insanlar bir ahıra sürüldü. Bu ahıra,Lavrentiva Pavloviça Beriya’nın “Örneklik Beygir Ahırı” denilmekteydi. Bu ahıra daha önce, dışardan ateşlenince içeriyi tutuşturacak şekilde kuru ot ve saman yığılmıştı. Bu insanlar ahıra sürülüp üstlerine kilit vuruldu. Ardından ahır ateşe verildi. Ateş tutuştuğu zaman ben fazla uzakta değildim. İnsanlar ahırın kapısını zorlayıp kırdı ve dışarıya çıktı. Gvişiani de o an emretti: “Ateş!” Meğer otomatikler daha önce mevzilenmiş. Otomatların biçtiği ceset yığınları kapı çıkışını tamamen kapattı. Bir iki kişi firara kalkıştı. Onları da öldürdüler. 650-700 insan ahırın içinde cayır cayır yakılarak öldürüldü.” Sürgün sırasında çok sayıda Çeçen’in ölümüne neden olan bir başka hadise de Sotni köyünde yaşandı. Çeçen ve İnguşları sürmekle görevlendirilen Kızıl Ordu askerleri ve NKVD polisleri, Sotni köyü erkeklerini topladıktan sonra, yine çoğunluğu kadın, çocuk ve yaşlılardan oluşan çok sayıda Çeçen’i, buzun onları taşımayacağını bildikleri halde buz tutmuş Galanşoh gölünü geçmeye zorladılar ve binlerce Çeçen, Galanşoh gölünde can verdi. {gallery}/haber/federasyon/2021/cecen_surgunu{/gallery}p> nanKaffed