Bir Sürgünle Sohbet

Ekmeği ortasından ikiye bölersen, dostluk çıkar

p>

Bir halkı bölersen, düşmanlık.

“Soykırım”, sözcük olarak da kirletti dünyayı

Ey sürgün! Hiçbir zaman unutma köklerindeki büyük acıyı,

Ama hep nefretin tutkalıyla yapıştırma

sesinin rengindeki çatlağı.

Barışın adaleti beyazdır, nefretin adaleti kapkara,

Unutma, tepe kendiliğinden yüksektir,

kuş da öyle, ağaç da...

Sen kendi kendine yüksek ol,

Irkçılığın mayasıyla değil,

Barışın ve sevginin mayasıyla yoğur bilincini.

Ey sürgün! İster bütün sınırların ötesi ol

git gidebildiğin yere,

Ama günebakan gibi geldiğin yöne çevir hep yüzünü.

Unutma, bütün insanlığın rengini de soldurursun

kendi rengini soldurduğun zaman.

 

ADNAN ÖZVERİ

Nart Dergisi

+''+nan+'



'+Adnan Özveri

Share