Orası Benim de Vatanım

Orası Benim de Vatanım

Kafkasya, Adıgey, Çerkesya, Anavatan; adına ne derseniz deyin kuşkusuz bizim değerlerimizin en üstünleri arasında olan, hayallerimizi süsleyen atalarımızın geldiği vatan topraklarımız hakkında birkaç duygumu anlatmak isterim. Olacakları bile bile…

2007 yılında ilk defa Düzce'den dört arkadaşımla gitmiştik; hayallerimizi süsleyen, kutsal saydığımız topraklara. Ama biraz farklı gitmiştik. Gelirken hediyemiz tüm diaspora içindi, sadece arkadaşlarımıza değil. Yerel kanalımız Düzce TV'nin bize verdiği teçhizat ile belgesel çekecektik. Kamerada ben,  anlatımda mikrofon tutan Tsey DOĞAN ile bir şeyler yaptık ve döndük. Altı bölümlük bir belgeseli insanlarımıza sunduk. Daha önce gidip gelenlerin bize anlattıklarından çok farklı, aksine daha olumlu ve güzel anılar bulduk dedelerimizin topraklarında. O yıldan sonra bir daha bir daha defalarca gittik Adıgey’den Abhazya’ya kadar vatanımızın farklı bölgelerine...

En sonuncusunda da dört yıldır görev yaptığım Kafkas Dernekleri Federasyonu (KAFFED) adına 8 gencin başında grup lideri olarak "Adıgey Gençlik Kampı"na gitmek nasip oldu bana 21 Ağustosta.

Bu yazıda sizlere coğrafyanın güzelliklerinden, eşsiz el değmemiş, kirlenmemiş tabiatından; insanların bize olan ilgisinden; yetkililerin bize "Burası sizin vatanınız; evinizdesiniz" demesinden Adıgey'i son gördüğümden bu yana daha da çok gelişmiş olmasından hatta diasporanın önünde yol aldığından bahsetmeyeceğim. Bunları bilmeyen kalmadı; sizlere biraz da   ‘’MAYIN’’ lar dan bahsedeceğim .

Ne alaka dediğinizi duyar gibiyim; evet MAYINLAR!!!!!

O topraklara ilk defa gelen gençleri ilk dakikalardan itibaren sorgulayıcı tavırlarınızla ve dertlerinizle bunaltMAYIN!

Adıgeler şöyle yapmaz böle yapmaz demeyin, örnek davranışlarınızla rol modeli olarak öğretin. Zira biz döndükten sonra ne yaptığınızı biliyoruz. Hayalperest, popülist, yargılayıcı olMAYIN!

Hayatında ilk ve son ya da benim gibi defalarca gelecek kalbi hep orası için atan gençleri anadilini konuşamıyor diye suçlaMAYIN! Oysa bu suçlamayı ve sorgulamayı yapan birçoklarının çocukları da dillerini bilmiyor.

Ömründe ilk defa yaşadığı ülkeden başka ülkeye gitmeye anavatanını seçen gençlere, yıllık iznini Anavatandakilerin bile gelmek için can attığı ve geldiği Antalya, İzmir, Bodrum gibi yerlerde değil de sizinle birlik olmaya gelenlere geldikleri gibi ‘’Eee hadi ne zaman döneceksin vatana? ‘’ diye iki de bir zor sorular sorMAYIN!

Anavatana gruplarla resmi olarak gelenlere farklı, tek gelenlere farklı davranMAYIN!

Dönüşün ilk yıllarında çekilen sıkıntıların acısını çıkarırcasına dönemediler diye ya da sizden bihaber büyümüş 20 – 21 yaşındaki gençleri yakalamışken ilk defa anavatana ayak basmış çocuklara, bihaber oldukları, çalışmadıkları yerden sorularla ve hikâyelerle kafalarını karıştırMAYIN!

Diasporada olanlar siz de artık ‘’Bize orada kim bakacak? Ev verecekler mi? İş verecekler mi?” demeyi bırakın. Sanki burada bedavadan yaşıyorsunuz. Veya biriniz de demiyor ki “Ben de gidip vatanıma katma değer sağlayayım, orada çalışayım üreteyim.” Ya dönün ya da boş konuşMAYIN!

yukarı çık