Bugün 21 Mayıs

Cuma, 10 May 2013 14:03
Bu gün yirmibir mayıs 
Gemiler geçiyor gözlerimden 
O gemiler ki halkımı sürgüne taşıyor. 
O gemiler ki rıhtımlara yanaşıyor, 
Tıka basa insan,tepeleme can yükleyerek 
Bir azgın denizi aşıyor. 

Bu gün yirmibir mayıs 
Gemiler geçiyor gözlerimden 
O gemiler ki güvertelerinde çocuklar üşüyor. 
O gemiler ki ölüme açılmış yelkenleri 
Can çekildiğinde bedenden 
Denize atıyorlar ölenleri. 

Bu gün yirmibir mayıs. 
Geleceğimden sürüldüğüm, 
Gurbete düşürüldüğüm gün bu gün. 
Esarete ilk adımı atışım, 
Son günüdür yurdumu görüşümün. 

Bu gün yirmibir mayıs. 
İki kıyıyı 
ve ortasındaki denizi mezar eylediğim gün. 
Bu gün, 
Yüz kırkıncı yılıdır sürülmüşlüğümün. 

Bu gün yirmibir mayıs. 
Karadeniz kıyısında bir çocuğum. 
Cesetlerle dolu her yer, 
Sağlar,ölülerden beter… 
Annemi arıyorum yarı canlı bedenler arasında. 
Kim bilir belki denizin dibinde şu an 
Belki gidenler arasında. 

Bu gün yirmi bir mayıs 
Gemiler geçiyor gözlerimden. 
Ve ben 
sana sesleniyorum. 
Tut elimi vatan! 
Sürgün evladınım ben senin. 
Çocuğunun çocuğuyum belki de, 
yüz kırk yıl önce sürülenin. 

Bu gün yirmi bir mayıs 
Gemiler geçiyor gözlerimden 
Her yıl bu kıyılara gelir, 
bu gemilere bakarım ben. 
İki damla göz yaşına dönüşür tüm varlığım 
Sessizce Karadeniz'e akarım ben. 


4/2004
Ergun Yıldız

 

KÜLTÜR / SANAT

  • Son Eklenenler
  • Çok Okunanlar
  • Rastgele